Velkomin á heimasíðu Skattatíðinda.is

Breytingar á sköttum og öðrum opinberum gjöldum eru tíðar. Breytingarnar skipta einstaklinga og fyrirtæki miklu máli og því er mikilvægt að fylgjast vel með. Á heimasíðu Skattatíðinda má ávallt nálgast nýjustu upplýsingar á aðgengilegan og einfaldan hátt.

 

Ef einhverjar spurningar vakna eru starfsmenn KPMG ehf. ávallt reiðubúnir að aðstoða.

E.g., 2017-10-21
E.g., 2017-10-21
  • Skýrsla - áætluð áhrif breytinga á virðisaukaskatti á fyrirtæki í ferðaþjónustu

    Helstu niðurstöður skýrslunnar eru eftirfarandi:

    • Rekstrarskilyrði fyrirtækja í ferðaþjónustu, sem verðleggja þjónustu sína í erlendum gjaldmiðlum, hafa breyst mikið til hins verra á síðustu tveimur árum. Gengi Evru lækkaði um 23% frá ársbyrjun 2015 til ársloka 2016 en á sama tíma hækkaði launavísitalan um 20%.
    • EBITDA framlegð gististaða á landsbyggðinni er almennt mun lakari en á höfuðborgarsvæðinu og er meðalverð á herbergi og herbergjanýting mun lægri þar.
    • Ef gististaðir úti á landi þyrftu að taka á sig alla hækkun virðisaukaskatts úr 11% í 22,5% myndi það leiða til mikils taprekstrar. Afkoma hjá hótelum á höfuðborgarsvæðinu myndi verða því sem næst 0 að meðaltali.
    • Fjölgun ferðamanna sem fram kemur í talningu þeirra sem fara um Leifsstöð endurspeglast ekki í fjölgun gistinátta. Fjöldi sjálftengifarþega hefur aukist vegna aukinna umsvifa flugfélaga og ferðamenn virðast almennt dvelja skemur en áður. Tekjur gististaða jukust að meðaltali um 13,5% milli fyrstu sex mánaða 2017 og 2016. Þrátt fyrir þessa aukningu tekna varð EBITDA framlegð þeirra sú sama milli ára.
    • Svo virðist sem verðlagning gististaða sé komin að sársaukamörkum í alþjóðlegum samanburði og því er líklegt að frekari hækkun verðs muni hafa neikvæð áhrif á fjölda ferðamanna og þeir sem koma muni dvelja í styttri tíma en áður. Slíkar breytingar munu koma sérstaklega illa við gististaði úti á landi þar sem ferðamenn munu ferðast minna um landið vegna færri dvalardaga. Greinilegt er af nýjustu tölum um fjölda ferðamanna nú í sumar og fjölda gistinátta eftir landshlutum að þessi þróun er byrjuð.
    • Afkoma hópbílafyrirtækja lækkaði verulega milli áranna 2015 og 2016 og koma áhrif af hækkun á gengi krónunnar koma greinilega fram í rekstri þeirra á sama tíma og innlendur kostnaður, eins og laun, hækkaði verulega.
    • Mikill misskilningur að færsla gistingar í hærra þrep virðisaukaskatts sé til einföldunar á virðisaukaskattskerfinu þar sem veitingasala hótela verður áfram í lægra þrepi virðisaukaskatts.
    • Hækkun virðisaukaskatts á gistingu mun bæta samkeppnisstöðu óskráðrar gistingar þar sem hvorki er staðið skil á virðisaukaskatti né öðrum lögboðnum gjöldum.

  • Tíund fréttablað RSK - október 2017

    Meðal efnis er eftirfarandi:

    • Hnappurinn
    • Tilraunaverkefni um styttingu vinnuvikunnar
    • Staðarnet RSK í aldarfjórðung
    • Á vaktinni áratugum saman
    • Fækkun áætlana
    • Eignir, skuldir og eigið fé
    • Tíund í þrjátíu ár
    • Ársreikningaskil fara batnandi
    • Árlegur fundur ríkisskattstjóra Norðurlandanna
    • Útleiga einstaklinga á húsnæði
    • Öryggismál RSK í öndvegi
    • Nýjungar og verklag við skattframkvæmd
    • Fyrsta íbúð
    • Álagning einstaklinga
    • Dómar
    • Upplýsingatafla RSK

  • Breytingar á lögum um hluta- og einkahlutafélög og lögum um sjálfseignarstofnanir sem stunda atvinnurekstur

    Nánari umfjöllun:

    Með lögum nr. 25/2017, sem tóku gildi þann 25. maí síðastliðinn, voru gerðar breytingar á lögum um hluta- og einkahlutafélög og lögum um sjálfseignarstofnanir sem stunda atvinnurekstur. Lögin fela í sér kærkomnar orðskýringar og nánari leiðbeiningar sem eru til þess fallnar að minnka óvissu um túlkun og útfærslu laganna. Jafnframt voru gerðar veigamiklar breytingar, m.a. á skilyrðum við stofnun og á lengd tilkynningarfresta. Fyrst ber að nefna að félagasamtök og lífeyrissjóðir geta nú stofnað hluta- og einkahlutafélög. Eigi greiðsla hlutafjár við stofnun hins vegar að fara fram með öðrum verðmætum en reiðufé þá er ekki lengur heimilt að greiða með kröfum á hendur stofnendum eða þeim sem hafa skráð sig fyrir hlutum. Í lögum um hlutafélög var orðalagi 19. gr. um hækkun hlutafjár breytt með þeim hætti að nýir hlutir skulu nú greiddir að fullu í síðasta lagi einu ári eftir að ákvörðun um hækkun hlutafjár var tekin, í stað þess að miða við það tímamark þegar hækkunin var tilkynnt til hlutafélagaskrár.

     

    Hlutverk og ábyrgð stjórnarmanna var skýrt nánar með því að tilgreina að hlutabréf hlutafélaga skulu nú undirrituð af stjórnarmönnum en ekki stjórnendum almennt. Þar að auki var ákvæðum einkahlutafélagalaga breytt til samræmis við hlutafélagalög með því að tilgreina sérstaklega að stjórn skuli gæta þess að hlutaskráin geymi réttar upplýsingar á hverjum tíma. Þá er það í höndum stjórnar hluta- og einkahlutafélaga að meta hvort nauðsynlegt sé af sérstökum ástæðum að halda hluthafafund annarsstaðar en á heimili félagsins. Síðast en ekki síst þá var nýrri málsgrein bætt inn í lögin þar sem framkemur að missi stjórnarmenn eða framkvæmdastjórar hæfi þá skulu þeir upplýsa hlutafélagaskrá um það. Hlutafélagaskrá hefur nú jafnframt heimild til að afskrá stjórnarmenn eða framkvæmdastjóra sem missa hæfi sem slíkir. Var þessi breyting einnig felld inn í lög um sjálfseignarstofnanir í atvinnurekstri. Ákvæði um breytingu á samþykktum hluta- og einkahlutafélaga var gert skýrara þannig að í stað þess að gerð sé krafa um að breyting sé tilkynnt til hlutafélagaskrár þegar í stað þá skal tilkynning nú fara fram innan mánaðar frá samþykkt um breytingu. Að sama skapi var ákvæðum um tilkynningarfrest vegna ákvörðunar um lántöku með sérstökum skilyrðum breytt og fresturinn lengdur úr tveimur vikum í mánuð. Enn fremur var tilkynningarfresturinn á staðfestingu samruna og skiptingar lengdur úr tveimur vikum í einn mánuð og tilgreint sérstaklega að gerningurinn falli niður sé ekki tilkynnt innan þess tíma.

     

    Fyrir nánari umfjöllun bendum við á meðfylgjandi hlekk sem vísar á lögin í heild. 

  • Vaxtabætur

    Úr úrskurði yfirskattanefndar nr. 140/2017:

     

    Af hálfu kærenda er komið fram að lán nr. ... og ... hafi bæði verið tekin í maí 2008 til greiðslu á vanskilum húsnæðislána kærenda á þeim tíma. Kærendur gerðu ekki grein fyrir þessum lánum í skattframtali sínu árið 2009 og hafa borið því við að það hafi verið fyrir mistök. Á hinn bóginn færðu kærendur upplýsingar um lánin í lið 5.5 í skattframtölum árin 2010 og 2011, sem ekki fær samþýðst skýringum þeirra um ráðstöfun lánsfjárins á árinu 2008, en engar skýringar hafa komið fram á þessu. Ríkisskattstjóri byggði breytingar sínar á því að kærendur hefðu ekki gert grein fyrir því hvaða húsnæðislán hefðu verið í vanskilum og engin gögn lagt fram til stuðnings skýringum sínum um vanskil slíkra lána. Þá yrði ekki séð af skattframtölum kærenda og upplýsingum frá lánveitendum að um hefði verið að ræða vanskil lána þessara. Lætur ríkisskattstjóri þess getið í úrskurði sínum að hann hafi í þessu sambandi athugað gögn vegna tekjuáranna 2004 til og með 2015. Það er að athuga við forsendur ríkisskattstjóra að samkvæmt fyrrgreindu ákvæði 3. mgr. 6. gr. reglugerðar nr. 990/2001 er út af fyrir sig ekki skilyrði að skattaðili hafi misst húsnæðislán í vanskil til þess að lán sem um ræðir í þessu reglugerðarákvæði geti talist mynda rétt til vaxtabóta. Á hinn bóginn má ætla að vanskil geti verið til marks um það að skuldari hafi átt í greiðsluerfiðleikum, en það er skilyrði samkvæmt ákvæðinu. Hvað sem þessu líður verður að telja að bæði fyrirspurnarbréf ríkisskattstjóra frá 11. nóvember 2016, þar sem því var beint til kærenda að gera grein fyrir því hvernig nýjar lántökum tengdust öflun íbúðarhúsnæðis til eigin nota, og boðunarbréf ríkisskattstjóra hafi gefið kærendum tilefni til að gera nánari grein fyrir greiðsluerfiðleikum sínum á árinu 2008 en þau gerðu í bréfi til ríkisskattstjóra, dags. 29. desember 2016. Þrátt fyrir forsendur í úrskurði ríkisskattstjóra, sem raktar eru hér að framan, er í kæru til yfirskattanefndar í engu gerð nánari grein fyrir aðstæðum kærenda á árinu 2008 með tilliti til greiðsluerfiðleika og greiðslugetu en fram kom í nefndu bréfi kærenda. Skortir þá jafnframt á að kærendur hafi leitt að því nægar líkur að lánsfénu hafi í raun verið varið til greiðslu á lánum til öflunar íbúðarhúsnæðis, sbr. ákvæði 3. mgr. 6. gr. reglugerðar nr. 990/2001. Samkvæmt því sem hér hefur verið rakið þykir verða að hafna kröfu kærenda og láta breytingu ríkisskattstjóra standa óhaggaða hvað þessi tvö lán varðar.

     

    Kærendur upplýsa hvað snertir lán nr. ..., sem þau tóku árið 2012 og mun hafa verið að fjárhæð 840.000 kr., hafi verið nýtt til að greiða afborganir húsnæðislána sem komin hafi verið í vanskil. Telja verður að sömu annmarkar bagi málatilbúnað kærenda hvað snertir þetta lán og fyrrgreind lán frá árinu 2008, þ.e. að hvorki hafi verið leitt fram að lánið hafi verið tekið vegna greiðsluerfiðleika kærenda né að lánsféð hafi verið nýtt til greiðslu á lánum til öflunar íbúðarhúsnæðis til eigin nota, sbr. skilyrði 3. mgr. 6. gr. reglugerðar nr. 990/2001. Kröfu kærenda er því hafnað um þetta kæruatriði. Samkvæmt skýringum kærenda var 60% láns nr. ..., sem kærendur tóku árið 2013, nýtt til endurbóta á íbúðarhúsnæði þeirra og til greiðslu vanskila á eldri húsnæðislánum. Ekki kemur fram skipting lánsfjárhæðarinnar (60%) í þessa tvo þætti. Hvað snertir þann hluta lánsins sem nýtt var til að fjármagna endurbætur á íbúðarhúsnæðinu skal tekið fram að skilyrði 2. málsl. 2. mgr. B-liðar 68. gr. laga nr. 90/2003, þess efnis að lán vegna verulegra endurbóta á íbúðarhúsnæði til eigin nota sé frá Íbúðalánasjóði, er ekki uppfyllt í málinu, en um lán frá Arion banka var að ræða. Að því leyti sem kærendur byggja á því að lánið hafi verið nýtt til greiðslu eldri húsnæðislána verður að vísa til umfjöllunar um lán nr. ..., ... og ... hér að framan, enda þykir hið sama eiga við um málatilbúnað kærenda hvað þessa lántöku snertir. Kröfu kærenda er því hafnað um þetta kæruatriði. Eftir stendur þá lán nr. ..., sem kærendur tóku árið 2015, en það var samkvæmt skýringum kærenda annars vegar nýtt til greiðslu á láni nr. ..., sem kærendur telja að hafi verið 60% vegna íbúðarhúsnæðis, og hins vegar til greiðslu á láni nr. ... sem hafi verið að fullu vegna íbúðalána. Hér að framan hefur kröfum kærenda vegna beggja þeirra lána verið hafnað. Verður því einnig að hafna kæru kærenda hvað snertir lán nr. ...

  • Skýrsla um skatttekjur, skattrannsóknir og skatteftirlit

    Skýrslan er unnið á grunni skýrlubeiðnar þingmanna sem svar svohljóðandi:

     

    Beiðni um skýrslufrá fjármála- og efnahagsráðherra um skatttekjur, skattrannsóknir og skatteftirlit.

     

    Frá Smára McCarthy, Birni Leví Gunnarssyni, Þórhildi Sunnu Ævarsdóttur, Halldóru Mogensen, Einari Brynjólfssyni, Gunnari Hrafni Jónssyni, Gunnari I. Guðmundssyni, Kötlu Hólm Þórhildardóttur, Jóni Þór Ólafssyni.Með vísan til 54. gr. stjórnarskrárinnar og 54. gr. laga um þingsköp Alþingis er þess óskað að fjármála- og efnahagsráðherra flytji Alþingi skýrslu um skatttekjur, skattrannsóknir og skatteftirlit. Í skýrslunni verði varpað ljósi á eftirfarandi:

     

    1. Hver var tekjuskattstofn og opinber útgjöld lögaðila, flokkuð eftir atvinngreinaflokkun Hagstofu Íslands 2010–2016, skattstofn einstaklinga og opinber gjöld og skattstofn fjármagnstekjuskatts og fjármagnstekjuskattur yfir sama tímabil?

     

    2. Hvaða skattalagabreytingar hafa orðið á tímabilinu 2010–2016 (flokkað eftir tegund og laganúmeri) og hverjar þeirra tengjast vinnu Efnahags- og framfarastofnunnar Evrópu í París (OECD) vegna starfshóps um eyðingu skattaandlags og eyðingu skattahagnaðar (e. Base Erosion and Profit Shifting, BEPS)?

     

     

    3. Hver var heildarhækkun á opinberum gjöldum árlega á tímabilinu 2010–2016?

    a. Hver var hækkunin í kjölfar skattrannsókna og skatteftirlits, sundurliðað eftir lögaðilum, einstaklingum og tegundum skattsvika? 

    b. Hve hátt hlutfall er það af skatttekjum og áætluðum skattsvikum? 

    c. Hvernig skiptist hækkunin eftir embættum: 

    1. skattrannsóknarstjóra ríkisins,

    2. ríkisskattstjóra,

    3. yfirskattanefnd?

     

    4. Hver var árlegur fjöldi mála hjá skattyfirvöldum á tímabilinu 2010–2016, sundurliðað eftir uppruna, afgreiðslu og embættum:

    a. skattrannsóknarstjóra ríkisins,

    b. ríkisskattstjóra,

    c. yfirskattanefnd?

     

     

    5. Hversu mörgum málum frá umræddu tímabili er ólokið hjá skattrannsóknarstjóra og um hvaða fjárhæðir er þar að ræða?

     

     

    6. Hversu margir störfuðu (stöðugildi) við skatteftirlit og skattrannsóknir árlega 2010– 2016?

     

     

    7. Að hverju hefur skatteftirlit og skattrannsóknir helst beinst á árunum 2010–2016, þ.e.:

    a. Fjármálafyrirtækjum og fjármálastofnunum (bönkum, verðbréfafyrirtækjum, verðbréfamiðlurum, eignarleigufyrirtækjum og öðrum fjármálastofnunum, lögmönnum, löggiltum endurskoðendum og öðrum fjárvörsluaðilum, tryggingafélögum, lífeyrissjóðum o.s.frv.), 

    b. svonefndum skattafylgsnum eða aflandseyjum, 

    c. skilum á fjármagnstekjuskatti, 

    d. ólöglegum frádráttarliðum, 

    e. skatti af hlutabréfakaupum stjórnenda og starfsmanna (þ.e. með svokölluðum kúlulánum), 

    f. hlunnindum og eigin neyslu forsvarsmanna sem færð er á rekstur fyrirtækisins?

     

     

    8. Hvernig hefur skattsvikamálum lokið á tímabilinu 2010–2016? 

    a. Hversu margir dómar hafa fallið í Hæstarétti? 

    b. Hversu margir dómar hafa fallið í undirrétti? 

    c. Hversu mörgum málum lauk með sektarúrskurði hjá yfirskattanefnd? 

    d. Hversu mörgum málum lauk með sektarmeðferð hjá skattrannsóknarstjóra? 

     

     

    9. Hvað hefur skattrannsóknarstjóri ríkisins rannsakað mörg mál þar sem um hefur verið að ræða vanskil á fjármagnstekjuskatti á tímabilinu 2010–2016? Hve háar fjárhæðir voru í vanskilum í þeim tilvikum og hve mikið hefur innheimst? Hversu miklum vanhöldum reiknar ráðherra með á innheimtu fjármagnstekjuskatts á umræddu tímabili, sbr. skýrslu um eignir Íslendinga á aflandssvæðum frá því í september 2016?

     

     

    10. Hver er ábyrgð löggiltra endurskoðenda vegna rangra skila og rangra upplýsinga, af ásetningi eða af gáleysi? Eru dæmi um að löggiltir endurskoðendur hafi á umræddu tímabili sætt refsingu vegna brota á skattalögum?

     

     

    11. Hversu mörg peningaþvættismál hafa komið upp á Íslandi á tímabilinu 2010–2016? Hyggst ráðherra láta rannsaka þennan þátt spillingar sérstaklega, sbr. skýrsla ráðherra um eignir Íslendinga á aflandssvæðum frá því í september 2016, og áhrif þess á skattgreiðslur?

     

    12. 

    Skattrannróknarstjóri keypti gögn með upplýsingum um Íslendinga í svokölluðum skattafylgsnum eða aflandssvæðum árið 2015:

    a. Hvenær var gengið frá kaupunum og hvað var greitt fyrir listann?

    b. Fyrntust einhver mál frá því að yfirvöldum buðust umrædd gögn og þar til gengið var frá kaupunum og ef svo er, hve mörg og hversu miklar kröfur töpuðust?

    c. 

    Hefur skattyfirvöldum boðist að kaupa sambærileg eða svipuð gögn frá innlendum eða erlendum aðilum?

    d. Hvað voru margir á listanum sem skattrannsóknarstjóri keypti (einstaklingar og lögaðilar) og við hvaða gjaldeyri voru umrædd gögn miðuð, þ.e. hvert var gengi myntarinnar þegar umrædd gögn buðust og hvert var gengið þegar þau voru keypt?

    e. Tengjast lögaðilar og einstaklingar innbyrðis á einhvern hátt, og hvernig flokkast viðkomandi einstaklingar miðað við yfirflokk starfaflokkunar Hagstofu Íslands?

    f. Hvað tóku skattyfirvöld mörg mál til rannsóknar (embætti, einstaklingar og lögaðilar) og með tilliti til hvers og/eða hvað laga voru þau valin eða ákveðið að falla frá rannsókn (sbr. opinber skipti/einkaskipti dánarbúa)?

    g. Hver var heildarupphæðin sem svikin var undan skatti í krónum talið og í upphaflegri mynt (einstaklingar og lögaðilar)? Hver var hæsta upphæðin og hver var lægsta upphæðin í hvoru tilviki? Er þessum málum lokið? Ef svo er ekki, hve mörgum málum er lokið og hvenær má búast við að þeim ljúki? Hver var upphæð þeirra mála sem tekin voru til rannsóknar í krónum talið og þeirri mynt sem hún var geymd í? Hve há er sektin? Hver eru áhrif gengis á skattlagningu og sekt?

     

     

    13. Árið 2016 birtu alþjóðleg samtök rannsóknarblaðamanna upplýsingar um eignir Íslendinga í svokölluðum skattafylgsnum eða aflandssvæðum: 

    a. Hversu margir lögaðilar og hversu margir einstaklingar eru í umræddum gögnum? 

    b. Hver var heildarupphæðin í umræddum gögnum í krónum talið og í upphaflegri mynt (einstaklingar og lögaðilar)? Hver var hæsta upphæðin og hver var lægsta upphæðin í hvoru tilviki? Er þessum málum lokið? Ef svo er ekki, hve mörgum málum er lokið og hvenær má búast við að þeim ljúki? Hver var upphæð þeirra mála sem tekin voru til rannsóknar í krónum talið og þeirri mynt sem fjármunirnir voru varðveittir í? Hve há er sektin? Hver eru áhrif gengis á skattlagningu og sekt? 

    c. Tengjast lögaðilar og einstaklingar innbyrðis á einhvern hátt, og hvernig flokkast viðkomandi einstaklingar miðað við yfirflokk starfaflokkunar Hagstofu Íslands? 

    d. Hversu margir (lögaðilar/einstaklingar) koma fyrir á báðum þessum listum (eða fleiri listum sem skattyfirvöld kunna að hafa fest kaup á), sbr. 12. tölul.?

     

     

    14. 

    Hvernig hyggst ráðherra sækja féð til skattafylgsna, sbr. skýrslu ráðherra um eignir Íslendinga á aflandssvæðum frá því í september 2016? Hefur verið gerð aðgerðaáætlun?   

     

     

    Í skýrslunni er fjallað um þau atriði sem óskað var eftir að tekið yrði til umfjöllunar og er framsetning skýrslunnar í samræmi við það. Skýrslan fylgir hér með í viðhengi.

     

     

  • Reiknað endurgjald - málsmeðferð

    Úr úrskurði yfirskattanefndar nr. 132/2017:

    Samkvæmt reglum ríkisskattstjóra um reiknað endurgjald tekjuárin 2012, 2013 og 2014, sbr. auglýsingar nr. 1282/2011, 1180/2012 og 13/2014 í B-deild Stjórnartíðinda, falla undir viðmiðunarflokk B í reglum þessum „menn sem vinna við iðnaðar- og iðjurekstur, hvers konar verslun og viðskipti, veitingastarfsemi, útgerð og fiskvinnslu, framleiðslu landbúnaðarvara, verktakastarfsemi hvers konar og þjónustu, sem ekki heyrir undir flokk A eða C“. Er tekið fram að stjórnun rekstrarins eða félagsins sé hluti af störfum þeirra sem falla undir flokk B(1), B(2), B(3) og B(4), enda þótt þeir vinni einnig önnur störf. Tilgreindir eru nokkrir flokkar undir B, miðað við umsvif og starfsmannafjölda. Undir viðmiðunarflokk B(4), sem ríkisskattstjóri taldi eiga við í tilviki kæranda, fellur „Maður sem stýrir rekstri þar sem starfa með honum tveir til fimm starfsmenn eða samtals greidd laun til starfsmanna og greiðslur samkvæmt reikningum fyrir aðkeypt vinnuframlag samsvara árslaunum tveggja til fimm starfsmanna.“ Til viðmiðunarflokks G í umræddum reglum teljast bændur sem einir eða með öðrum standa fyrir búrekstri, með eða án aðkeypts vinnuafls. Fram kemur að ef búrekstur er umfangsmikill og tveir eða fleiri starfsmenn eru á launum auk bóndans og maka hans og barna innan 16 ára skuli flokka starfið í flokka B(1) til B(4) í reglunum. Tilgreindir eru nokkrir flokkar undir G. Undir flokk G(5), sem kærandi vill taka mið af, fellur „Bóndi sem stendur fyrir öðrum búrekstri, svo sem svínarækt, alifuglarækt og annarri kjötframleiðslu, hrossarækt, grænmetisrækt og garðplönturækt.“ Samkvæmt viðmiðunarreglunum eru viðmiðunarfjárhæðir miðaðar við þá tegund atvinnurekstrar eða starfsemi sem framteljandi stendur fyrir og er um lágmarksfjárhæðir að ræða sé viðkomandi ekki í öðru launuðu föstu starfi eða starfi sem reikna skal endurgjald fyrir, sbr. 1. kafla reglnanna og upphaf 4. kafla þeirra. Einnig segir að stundi framteljandi starfsemi sem hver um sig teljist ekki vera fullt starf skuli skipta reiknuðu endurgjaldi hlutfallslega miðað við starfshlutfall og viðeigandi viðmiðunarflokk.

     

    Samkvæmt gögnum málsins er starfsemi S ehf. fólgin í sölu og dreifingu á kartöflum til smásala. Er það í samræmi við skráðan tilgang félagsins um heildsölu og smásölu grænmetis og garðávaxta. Í úrskurði ríkisskattstjóra er þetta rakið og jafnframt tekið fram að aðföng félagsins séu keypt frá P ehf., en það félag sé einnig í eigu kæranda. P ehf. mun hafa með höndum ræktun kartaflna. Ekkert kemur nánar fram í fyrirliggjandi gögnum um starfsemi P ehf., þar á meðal um starfsmenn þess félags eða vinnuframlag kæranda í þess þágu, og verður ekki séð að ríkisskattstjóri hafi aflað neinna upplýsinga um þessi atriði við meðferð máls kæranda. Í bréfi umboðsmanns S ehf., dags. 15. júlí 2016, var gerð sú grein fyrir starfi kæranda að það fælist annars vegar í ræktun kartaflna, sem einkum væri sinnt að vori og hausti, og hins vegar í sölu og dreifingu afurðanna sem fram færi flesta mánuði ársins. Með hliðsjón af því sem fyrir liggur um starfsemi umræddra tveggja einkahlutafélaga verður að telja liggja í augum uppi að fram komnar skýringar tóku til vinnuframlags kæranda í þágu beggja félaganna. Án öflunar frekari gagna og skýringa varð því á engan hátt gengið út frá því, svo sem ríkisskattstjóri gerði, að kærandi hefði eingöngu starfað á vegum S ehf. á þeim árum sem málið tekur til við þann þátt búrekstrarins sem sinnt var í nafni þess félags. Tekið skal fram að hvað sem líður réttmæti þess að fella umræddan þátt í starfinu undir viðmiðunarflokk B verður ríkisskattstjóri ekki talinn hafa fært rök að því að miða fjárhæð endurgjalds við undirflokk B(4), enda ekki annað komið fram en að kærandi hafi starfað einn við reksturinn, svo sem ríkisskattstjóri raunar tiltók í úrskurði sínum, en ekki verður ráðið af gögnum málsins um aðkeypt vinnuframlag í skilningi reglna um reiknað endurgjald.

  • Tekjuuppgjör rekstrar - tekjutímabil

    Úr úrskurði yfirskattanefndar nr. 128/2017:

    Meginregla laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, um tímaviðmiðun fyrir tekjufærslum kemur fram í 2. mgr. 59. gr. laganna og er svohljóðandi: „Tekjur skal að jafnaði telja til tekna á því ári sem þær verða til, þ.e. þegar myndast hefur krafa þeirra vegna á hendur einhverjum, nema um óvissar tekjur sé að ræða.“ Meginregla þessi, kröfustofnunarregla, var upphaflega lögfest með 2. mgr. 7. gr. laga nr. 6/1935, um tekjuskatt og eignarskatt, og hefur æ síðan verið í lögum um tekjuskatt og eignarskatt. Um nýmæli þetta sagði svo í athugasemdum með 8. gr. frumvarps þess er varð að lögum nr. 6/1935, en grein þessi varð 7. gr. laganna (Alþt. 1934, A-deild, bls. 101–102): „Að lokum er bætt við greinina því nýmæli, að tekjur skuli jafnan telja til tekna á því ári er þær verða til, þ.e. þegar vegna þeirra hefur myndast krafa á hendur öðrum, þótt ógreitt sé. Er það í samræmi við framtalsvenju manna almennt, en auðveldara er til samanburðar og yfirlits fyrir skattanefndir, að sem flestir fylgi sömu framtalsreglu að þessu leyti.“ Á reikningi kæranda til Landspítalans, dags. 5. janúar 2016, kemur fram að um sé að ræða dagvinnu og eftirvinnu „vika 51 - 52“. Verður það ekki skilið á annan veg en að um sé að ræða verk unnin á síðustu tveimur vikum ársins 2015. Auk þess liggur fyrir í gögnum málsins tölvupóstur frá starfsmanni bókhaldsdeildar Landspítalans þar sem fram kemur að umræddur reikningur sé vegna vinnu sem unnin hafi verið í desember 2015. Vegna athugasemda kæranda skal tekið fram að engu breytir um tímaviðmið tekjufærslu hvenær reikningur var gefinn út eða hvenær hann var greiddur, sbr. umfjöllun um 2. mgr. 59. gr. laga nr. 90/2003 hér að framan. Samkvæmt framansögðu verður að hafna kröfu kæranda í máli þessu.

  • Fjárlagafrumvarp 2018

     

     

    Hærra þrep virðisaukaskatts lækkar úr 24% í 22,5% 2019.

    Boðuð er lækkun hærra skattþreps virðisaukaskatts úr 24% í 22,5% frá og með 1. janúar 2019.

     

     

    Virðisaukaskattur af ferðþjónustu í hærra þrep 2019.

    Boðuð er tilfærsla ferðaþjónustu úr lægra skattþrepi virðisaukaskatts í það hærra frá og með 1. janúar 2019.

     

     

    Samræmt kerfi grænna skatta.

    Boðað er samræmt kerfi grænna skatta sem feli í sér álögur á mengandi starfsemi. Kerfinu er ætlað að skapa hvata til samdráttar í losun koltvísýrings og hvata til mótvægisaðgerða við losun.

     

     

    Hækkun kolefnisgjalds.

    Lögð er til tvöföldun kolefnisgjalds af jarðefnaeldsneyti, þ.e. bensíni, olíum og gasi.

     

     

    Samræming gjaldtöku af bensíni og olíu.

    Lögð er til rúmlega 19% hækkun olíugjalds í því augnamiði að færa heildar skattlagningu af olíunotkun til samræmis við heildar skattlagningu af bensínsnotkun.

     

     

    Niðurfelling virðisaukaskatts við kaup á bílum sem losa ekki koltvísýring.

    Lagt er til að gildandi ákvæði um niðurfellingu virðisaukaskatts af bílum sem losa ekki koltvísýring verði framleng til loka árs 2020 eða þar til 10.000 bílar hafa verið skráðir í viðkomandi flokki bíla. Jafnframt er lögð til rýmkun þessar ívilnunar þannig að hún taki ekki aðeins til rafmagns-, vetnis- og tengiltvinnbíla heldur einnig til annarra bíla sem losa ekki koltvísýring við notkun.

     

     

    2,2% hækkun krónutöluskatta.

    Í samræmi við verðlagsforsendur fjárlagafrumvarps er lögð til 2,2% hækkun krónutöluskatta. Skattar þessir eru áfengisgjald, tóbaksgjald, bensíngjald, kílómetragjald, bifreiðagjald, útvarpsgjald og gjald í framkvæmdasjóð aldraðra.

     

     

    Sérstök hækkun áfengisgjalds á léttvín

    Auk almennrar 2,2% hækkunar áfengisgjalds er lögð til 9,8% hækkun áfengisgjalds á léttvín, til samræmis við áfengisgjald af öli.

  • Tvísköttunarsamningur við Austurríki

    Samninginn má nálgast í hlekk með fréttinni.

  • Skipun verjenda hafnað - vitni

    Úr dómi Hæstaréttar nr. 539/2017:

    Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. ágúst 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. ágúst 2017, þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að felld yrði úr gildi synjun embættis héraðssaksóknara um að skipa nafngreindan hæstaréttarlögmann verjanda við rannsókn embættisins á tilteknu máli. Kæruheimild er í d. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og kærumálskostnaðar. Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar. Ákvæði 4. mgr. 33. gr. laga nr. 88/2008 er fortakslaust um að ekki megi skipa þann verjanda sem kann að verða kvaddur til að gefa skýrslu sem vitni í máli, sbr. dóm Hæstaréttar 25. febrúar 2014 í máli nr. 131/2014. Samkvæmt því og að því virtu að sóknaraðili hefur lýst því yfir að sér sé skylt að kveðja lögmanninn til skýrslutöku við rannsókn málsins verður hinn kærði úrskurður staðfestur enda liggur ekki fyrir að þau áform séu með öllu tilefnislaus.