Stimpilgjald - hlutaskipting félags

E.g., 2018-08-15
E.g., 2018-08-15
  • Tvísköttunarsamningur - frádráttaraðferð

    Nánar úr úrskurði yfirskattanefndar:

     

    "Málavextir eru þeir að samkvæmt skattframtali kæranda árið 2017 hafði hann engar tekjur á Íslandi á árinu 2016 aðrar en fjármagnstekjur [...]. Í lið 2.8 í skattframtalinu var gerð grein fyrir tekjum frá Danmörku, þ.e. launatekjum frá X A/S, sem námu 302.419 dönskum krónum sem tilgreindar voru í íslenskum krónum 5.520.693 kr. Álagning á kæranda fór þannig fram að tekjuskattsstofn ákvarðaðist sem umræddar tekjur frá Danmörku að fjárhæð 5.520.693 kr. Varð álagður tekjuskattur að frádregnum persónuafslætti 647.207 kr. og álagt útsvar 801.605 kr. Með kæru, dags. 31. ágúst 2017, sbr. bréf, dags. 15. september sama ár, mótmælti kærandi álagningu opinberra gjalda gjaldárið 2017 og krafðist þess að við skattlagningu tekna kæranda á árinu 2016 yrði litið til þess að í raun hefði verið reiknaður skattur af þeim í Danmörku. Þá krafðist kærandi þess að hann nyti frádráttar vegna greiðslu lífeyrisiðgjalda samkvæmt 4. tölul. A-liðar 1. mgr. 30. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt.

     

    [...]

     

    Með kæruúrskurði, dags. 25. október 2017, hafnaði ríkisskattstjóri kröfum kæranda að því undaskildu að fallist var á kröfu hans um frádrátt lífeyrissjóðsiðgjalda að fjárhæð 110.417 kr. Í úrskurðinum vísaði ríkisskattstjóri til þess að kærandi hefði verið með heimilisfesti hér á landi á árinu 2016 og því borið ótakmarkaða skattskyldu hér samkvæmt 1. gr. laga nr. 90/2003, sbr. 19. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga. Hefði kæranda því borið að greiða tekjuskatt og útsvar af öllum tekjum sínum, hvar sem þeirra væri aflað, þar með töldum tekjum sem upprunnar væru í Danmörku. Þá kom fram að Norðurlöndin hefðu gert með sér samning til að komast hjá tvísköttun að því er varðaði skatta á tekjur og eignir, sbr. auglýsingu nr. 11/1997 í C-deild Stjórnartíðinda. Samkvæmt 3. mgr. 15. gr. samningsins mætti skattleggja tekjur kæranda í Danmörku. Í b-lið 4. mgr. 25. gr. samningsins, sem gilti um tekjur er féllu undir 3. mgr. 15. gr. hans, kæmi fram að hefði aðili heimilisfastur á Íslandi tekjur sem skattleggja mætti í öðru samningsríki skyldi Ísland draga frá íslenskum tekjuskatti hans fjárhæð sem svaraði til þess tekjuskatts sem greiddur væri í hinu samningsríkinu. Kærandi hefði ekki gert grein fyrir skattgreiðslum í Danmörku í skattframtali sínu árið 2017 og bæru þau gögn, sem lögð hefðu verið fram með kæru til ríkisskattstjóra, ekki á neinn hátt með sér fjárhæð greiddra skatta af tekjum kæranda í Danmörku. Yrði því ekki fallist á kröfu kæranda um að við skattlagningu teknanna hér á landi yrði litið svo á að þegar hefði verið reiknaður skattur af tekjunum.

     

    Með kæru, dags. 18. desember 2017, hefur kærandi skotið kæruúrskurði ríkisskattstjóra til yfirskattanefndar. Í kærunni eru ítrekuð þau rök og sjónarmið sem fram komu í kæru til ríkisskattstjóra. Þá er því mótmælt að 3. mgr. 15. gr. tvísköttunarsamnings Norðurlandanna eigi við í máli kæranda, eins og ríkisskattstjóri haldi fram. Í raun eigi 4. mgr. sömu greinar samningsins við um tilvik kæranda og eigi því að beita undanþáguaðferð samkvæmt a-lið 4. mgr. 25. gr. samningsins við lausn undan tvísköttun. Ljóst sé að danskur tekjuskattur hafi verið reiknaður af útreiknuðum heildarlaunum kæranda, launin síðan lækkuð um þá fjárhæð og kærandi fengið greidd nettólaun, eins og við eigi um staðgreiðslu opinberra gjalda á Íslandi, sbr. lög nr. 45/1987. Tekjur kæranda hafi verið skattlagðar í Danmörku, en vegna sérstakra reglna til hagsbóta fyrir útgerðir þar í landi hafi útgerðin ekki þurft að standa skil á skattinum. Kærandi hafi þannig fengið greidd svokölluð nettólaun. Með vísan til framanritaðs sé ljóst að kærandi hafi þurft að þola skattlagningu í tveimur ríkjum þrátt fyrir að einungis Ísland eigi skattlagningarrétt á tekjum kæranda. Sé farið fram á að yfirskattanefnd beiti meðalhófsreglu 12. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 og fallist á að beita undanþáguaðferð að svo stöddu við skattlagningu tekna kæranda, enda verði markmiði fyrrgreinds tvísköttunarsamnings ekki náð með öðrum hætti.

     

    [...]

     

     

    Kærandi bar ótakmarkaða skattskyldu á Íslandi gjaldárið 2017 samkvæmt 1. tölul. 1. mgr. 1. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, og 19. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga. Í því felst að kæranda var skylt að greiða tekjuskatt og útsvar af öllum tekjum sínum hvar sem þeirra var aflað, þar með töldum umræddum launatekjum frá Danmörku. Samkvæmt 119. gr. laga nr. 90/2003 er ríkisstjórninni heimilt að gera samninga við stjórnir annarra ríkja um gagnkvæmar ívilnanir á sköttum erlendra og íslenskra skattaðila sem eftir gildandi skattalöggjöf ríkjanna eiga að greiða skatt af sama skattstofni bæði á Íslandi og erlendis. Ísland er ásamt Danmörku aðili að samningi milli Norðurlandanna til að komast hjá tvísköttun að því er varðar skatta á tekjur og eignir, en samningurinn er birtur sem fylgiskjal með auglýsingu nr. 11/1997 í C-deild Stjórnartíðinda. Samkvæmt d-lið 3. mgr. 2. gr. samningsins tekur samningurinn að því er Ísland varðar m.a. til tekjuskatts til ríkisins og útsvars til sveitarfélaga. Samkvæmt 3. mgr. 15. gr. samningsins má skattleggja endurgjald fyrir störf unnin um borð í dönsku, færeysku, finnsku, íslensku, norsku eða sænsku skipi í flutningum á alþjóðaleiðum í því samningsríki þar sem skipið er skráð. Í 4. mgr. 15. gr. samningsins kemur fram að þrátt fyrir framangreind ákvæði 3. mgr. hans skattleggist endurgjald fyrir störf unnin um borð í fiskveiði-, selveiði- eða hvalveiðiskipi einungis í því samningsríki þar sem sá er aflar endurgjaldsins er heimilisfastur, einnig þótt endurgjaldið miðist við ákveðinn aflahlut eða ágóðahlut af fisk-, sel- eða hvalveiðunum. Í 25. gr. greinds tvísköttunarsamnings er mælt fyrir um aðferð til að komast hjá tvísköttun hjá hverju samningslandanna fyrir sig. Er 4. málsgrein greinarinnar, sem varðar Ísland sérstaklega, svohljóðandi:

     

    „a) Hafi aðili heimilisfastur á Íslandi tekjur eða eigi hann eign sem einungis skal eða má skattleggja samkvæmt ákvæðum þessa samnings í öðru samningsríki skal Ísland, nema ákvæði b-liðar leiði til annars, lækka íslenska tekju- eða eignarskattinn með því að draga frá þann hluta tekju- eða eignarskattsins sem reiknaður er af þeim tekjum sem aflað er eða eign sem er í hinu ríkinu.

     

    b) Hafi aðili heimilisfastur á Íslandi tekjur sem skattleggja má í öðru samningsríki samkvæmt 10. gr., 7. mgr. 13. gr., 3. mgr. 15. gr., 16. gr. eða 1.-6. mgr., c-lið 7. mgr. og 8.-9. mgr. 21. gr. skal Ísland draga frá íslenskum tekjuskatti þessa aðila fjárhæð sem svarar til þess tekjuskatts sem greiddur er í hinu samningsríkinu. Frádráttarfjárhæðin skal hins vegar ekki vera hærri en sá hluti íslenska skattsins, reiknaður fyrir slíkan frádrátt, sem lagður er á þær tekjur sem skattleggja má í hinu ríkinu.“

     

    Meðal gagna málsins er ráðningarsamningur milli kæranda og X A/S, dags. 23. maí 2013, þar sem fram kemur að kærandi sé ráðinn til starfa á skipum félagsins sem skráð séu í alþjóðlega skipaskrá Danmerkur (Dansk Internationalt Skibsregister, DIS). Í umsögn ríkisskattstjóra í málinu, dags. 15. janúar 2018, er bent á að af þessum sökum sé ljóst að umræddar launatekjur kæranda frá Danmörku falli undir 3. mgr. 15. gr. tvísköttunarsamnings milli Norðurlandanna en ekki 4. mgr. þess samnings. Verður ekki annað séð en að þetta sé í raun ágreiningslaust í málinu, sbr. bréf umboðsmanns kæranda til yfirskattanefndar, dags. 31. janúar 2018, þar sem fram kemur að misskilnings hafi gætt milli umboðsmannsins og kæranda um eðli starfa kæranda. Verður samkvæmt framansögðu að ganga út frá því að hinar umdeildu launatekjur falli undir 3. mgr. 15. gr. tvísköttunarsamningsins.

     

    Það leiðir af framangreindu að fara ber eftir ákvæðum b-liðar 25. gr. margnefnds tvísköttunarsamnings Norðurlandanna um aðferð til að komast hjá tvísköttun vegna tekna kæranda frá Danmörku. Samkvæmt þeim ákvæðum skal draga frá íslenskum tekjuskatti fjárhæð sem svarar til þess tekjuskatts sem greiddur er í hinu samningsríkinu. Eins og fram er komið liggja engar upplýsingar eða gögn fyrir í málinu um skattgreiðslur kæranda í Danmörku. Er komið fram af hálfu kæranda að ekki sé greiddur skattur af tekjunum þar í landi og sé tekið tillit til þess við ákvörðun launa fyrir umrædd störf. Með vísan til þess sem að framan er rakið er það niðurstaða úrskurðar þessa að skattaleg meðferð tekna kæranda frá Danmörku hafi verið í fullu samræmi við íslenska löggjöf og ákvæði fyrrnefnds tvísköttunarsamnings. Vegna tilvísunar kæranda til meðalhófsreglu 12. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 skal tekið fram að skattlagning umræddra tekna hjá kæranda leiðir af lögum. Verður því ekki talið að meðalhófregla eigi hér við, enda er einungis um að ræða úrlausn á grundvelli gildandi réttarreglna. Með vísan til þess sem að framan greinir er kröfum kæranda í máli þessu hafnað."

     

    Í hlekk með fréttinni er að finna úrskurð yfirskattanefndar í heild sinni.

  • Frumvarp til laga - breyting á ýmsum lögum vegna aðgerða gegn skattundanskotum og skattsvikum

    Um meginefni frumvarpsins:

     

    Í frumvarpinu eru lagðar til breytingar á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt, lögum nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, og tollalögum, nr. 88/2005. Umræddar lagabreytingatillögur grundvallast á skýrslu starfshóps um umfang skattundanskota og skattsvik og tillögur til aðgerða, skýrslu starfshóps um milliverðlagningu og faktúrufölsun og skýrslu starfshóps um skattskyldu af erlendri ferðaþjónustustarfsemi á Íslandi.

     

    Í fyrsta lagi eru lagðar til breytingar á 55. gr. laga um tekjuskatt nr. 90/2003, með því að föstum starfsstöðvum félaga í aðildarríkjum Evrópska efnahagssvæðisins, aðildarríkjum stofnsamnings Fríverslunarsamtaka Evrópu eða í Færeyjum, sem staðsettar eru hér á landi, verði heimil samsköttun með innlendum samstæðufélögum. Breytingartillagan er lögð fram í því skyni að koma til móts við álit ESA frá 7. apríl 2016 um að íslenskar reglur um samsköttun félaga brjóti í bága við 31. og 40. gr. EES-samningsins um staðfesturétt og frjálst flæði fjármagns, sbr. formlega tilkynningu ESA, dags. 27. mars 2018. Í frumvarpinu er lagt til að sama frávik eigi við í tilviki fastrar starfsstöðvar og í tilviki dótturfélags, þ.e. að skilyrðið um 90% eignarhald þurfi að hafa varað allt viðkomandi reikningsár, nema þegar um nýstofnuð dótturfélög eða fasta starfsstöð er að ræða eða slit á dótturfélagi eða lokun fastrar starfsstöðvar. Þá er að auki lagt til að tap í fastri starfsstöð skv. 4. tölul. 1. mgr. 3. gr. tekjuskattslaga verði því aðeins frádráttarbært hjá íslensku félagi að ekki sé unnt að jafna tapið hjá erlendu félagi starfsstöðvarinnar. Gert er ráð fyrir að breytingarnar öðlist gildi og komi til framkvæmda 1. janúar 2019.

     

    Í öðru lagi eru lagðar til breytingar á 3. og 4. mgr. 7. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, með því að bæta við orðunum „eða annar aðili sem leigir út vinnuafl“, þannig að kveðið sé skýrar á um skilaskyldu launagreiðanda í þeim tilvikum þegar um er að ræða útleigu á vinnuafli, óháð því hvort útleigan eigi sér stað fyrir tilstilli skráðrar starfsmannaleigu eða annars aðila. Breytingarnar eiga rætur sínar að rekja til þess að skattyfirvöld hafa talið sig bundin af þeim þrönga skilningi á hugtakinu starfsmannaleiga eins og það er sett fram í lögum nr. 139/2005, um starfsmannaleigur, þegar kemur að því að skýra hugtakið í lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda þannig að hugtakið í skattalegum skilningi hafi einungis átt við um skráðar starfsmannaleigur sem hafa þann eina tilgang að leigja út starfsmenn. Gert er ráð fyrir að þessar breytingar öðlist gildi við innleiðingu þeirra.

     

    Í þriðja lagi er lagt til að tekið verði upp hér á landi að norskri fyrirmynd rafrænt skráningarkerfi (e. simplified registration scheme) fyrir erlend atvinnufyrirtæki sem selja öðrum en atvinnufyrirtækjum hér þjónustu sem veitt er rafrænt, fjarskiptaþjónustu og útvarps- og sjónvarpsþjónustu. Markmið breytingarinnar er að einfalda innheimtu og skil á virðisaukaskatti fyrir erlend atvinnufyrirtæki hér á landi, í samræmi við tillögur OECD um kosti einfaldaðs skráningarforms vegna sölu á rafrænni þjónustu milli landa, sbr. m.a. skýrslu OECD um árangursríka innheimtu virðisaukaskatts, frá 24. október 2017 (e. Mechanisms for the Effective Collection of VAT/ GST). Samhliða þeirri breytingu er einnig lagt til að þeim erlendu atvinnufyrirtækjum sem selja hingað til lands í áskrift blöð og tímarit á pappírsformi sem og þeim erlendu ferðaþjónustuaðilum sem selja virðisaukaskattsskylda þjónustu hingað verði jafnframt heimilað að skrá sig með einfaldri skráningu að því gefnu að salan eigi sér stað til annarra en atvinnufyrirtækja hér á landi. Með hugtakinu atvinnufyrirtæki er átt við fyrirtæki sem hefur með höndum atvinnurekstur, þ.e. stundar sjálfstæða starfsemi reglubundið í vissu umfangi í þeim efnahagslega tilgangi að skila hagnaði. Sambærileg skráningarkerfi hafa verið tekin upp í Noregi, Nýja-Sjálandi og Ástralíu. Gert er ráð fyrir að breytingarnar komi ekki til framkvæmda fyrr en í 1. júlí 2019.

     

    Í fjórða lagi eru lagðar til breytingar í tengslum við aðflutningsgjöld tiltekinna ökutækja til tímabundinnar notkunar hér á landi, þar sem vörugjöld og virðisaukaskattur hafa verið felld niður við innflutning á þeim á grundvelli ákvæða 4. og 6. tölul. 1. mgr. 7. gr. tollalaga, sbr. 1. mgr. 27. gr. laga nr. 29/1993, um vörugjald af ökutækjum, eldsneyti o.fl., og 2. mgr. 36. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt. Þar er lagt til að gerð verði breyting á tollfríðindum hópbifreiða sem fluttar eru til landsins tímabundið þegar bifreið er ekki flutt úr landi með þeim ferðamannahópi sem bifreiðin var ætluð við innflutning. Í stað þess að aðflutningsgjöld sem greiða ber af bifreiðunum geti numið tilteknum hluta af áætlaðri leigu sem tekur mið af tollverði bifreiðar taki hin áætlaða leiga mið af meðaltollverði innfluttra hópbifreiða sem flokkast hafa í sama tollskrárnúmer síðastliðin þrjú ár. Enn fremur er lögð fram tillaga þar sem gert er ráð fyrir því að tollyfirvöldum verði heimilað að fjarlægja skráningarmerki af ökutækjum sem hafa verið flutt inn á grundvelli tollfríðindaákvæða 4. og 6. tölul. 1. mgr. 7. gr. tollalaga. Gert er ráð fyrir að breytingarnar öðlist gildi við innleiðingu þeirra.

     

    Nálgast má frumvarpið í heild sinni í hlekk að ofanverðu með fréttinni.

  • Skattaleg heimilisfesti - sönnunargildi erlendra vottorða

    Úr dómi Hæstaréttar í máli nr. 418/2017:

     

    "Í niðurstöðu héraðsdóms er þess getið að áfrýjandi hafi lagt fram vottorð til sönnunar á búsetu sinni í Máritaníu árin 2006 til 2010, en þau séu efnislega í ósamræmi við skýrslu hans hjá skattrannsóknarstjóra. Sönnunargildi vottorðanna sé því vafasamt. Vottorðin sem um ræðir eru fjögur talsins, dagsett á árunum 2007 til 2015, og bera áletranir sem vísa til stjórnvalda í fyrrnefndu ríki. Þýðing löggilts skjalaþýðanda fylgir hinu yngsta þessara vottorða, en í því er staðfest lögheimili áfrýjanda í Máritaníu og fjárhæðir skattgreiðslna hans þar. Varðandi þessi gögn er þess að gæta, sem kemur fram í úrskurði ríkisskattstjóra 3. maí 2016 og málatilbúnaði stefnda, að Ísland á ekki í stjórnmálasambandi við Máritaníu auk þess sem hvorki hafa verið gerðir upplýsingaskipta- né tvísköttunarsamningar milli ríkjanna. Því sé ókleift fyrir íslensk stjórnvöld að sannreyna umrædda staðfestingu eða hvort hún sé gefin út af bæru stjórnvaldi. Af öllu framanröktu leiðir að umrædd gögn uppfylla ekki skilyrði svo þau geti komið til álita til að styðja við kröfur áfrýjanda í málinu. Að þessu gættu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur með vísan til forsendna hans."

     

    Eftirfarandi forsendur komu m.a. fram í dómi héraðsdóms:

     

    "Skattskylda samkvæmt 1. og 2. tölul. 1. mgr. 1. gr. laga nr. 90/2003, gildir um þá sem heimilisfastir eru eða hafa verið hér á landi. Samkvæmt 2. tölul. lagagreinarinnar á ótakmörkuð skattskylda við þegar maður hefur verið heimilisfastur hér á landi en flutt úr landi og fellt niður heimilisfesti sína hér, nema hann sanni að hann sé skattskyldur í öðru ríki á sama hátt og menn heimilisfastir þar og hafi fullnægt þeim skyldum sínum. [...] Í skýrslu skattrannsóknarstjóra kemur fram að samkvæmt fyrirliggjandi gögnum um vinnutíma stefnanda þá komi fram að þegar stefnandi var ekki við vinnu erlendis hafi hann dvalið hér á landi. Í niðurstöðu skattrannsóknarstjóra kemur fram að stefnandi hafi dvalið á Íslandi 127 daga árið 2006, 120 daga 2007, 121 dag árið 2008, 123 daga 2009 og 105 daga á á árinu 2010. Stefnandi virðist því hafa varið frítíma sínum hér á Íslandi en ekki í Máritaníu. Þá voru laun stefnanda ekki greidd inn á reikninga í Máritaníu heldur hér á Íslandi og í Lúxemborg. Í ljósi þess sem rakið hefur verið, gagna málsins og jafnframt lýsingu stefnanda á aðstöðu sinni að öðru leyti í Máritaníu verður ekki talið að stefnandi hafi verið með fasta búseti í Máritaníu á umræddum árum. Ekki verður talið að framlögð vottorð frá stjórnvöldum í Máritaníu breyti þessari niðurstöðu. Það þá verður ekki talið að í þessu sambandi skipti máli hvort stefnandi hafi dvalið skemur eða lengur en 183 daga utan Íslands á umræddum tekjuárum þar sem telja verður upplýst að þegar stefnandi var ekki á sjó, hafi hann að langmestu leyti dvalið á Íslandi með fjölskyldu sinni. Þar hafi hann haft búsetu hjá foreldum, ættingjum og vinum. Stefnandi telst því samkvæmt gögnum málsins ekki hafa flutt heimili sitt úr landi í skilningi 2. tölul. 1. mgr. 1. gr. laga nr. 90/2003, enda þótt hann hafi tilkynnt sig brottfluttan af landinu. Að virtu framansögðu er það niðurstaða dómsins að stefnandi hafi verið heimilisfastur á Íslandi tekjuárin 2006 til og með 2010 og hafi ekki fellt niður heimilisfesti sína. Í því sambandi er einnig litið til þess að hvorki skýringar stefnanda sjálfs hjá skattrannsóknarstjóra eða fyrir dóminum né gögn málsins gefa til kynna eða sýna fram á að stefnandi hafi átt heimili í Máritaníu og verið skattskyldur þar, hafi greitt þar skatta eða hafi fullnægt skattskyldum sínum þar að öðru leyti eins og menn sem þar eru heimilisfastir."

     

    Í hlekk að ofanverðu má nálgast dóminn í heild sinni.

  • Tíund fréttablað RSK - apríl 2018

    Meðal efnis er meðal annars eftirfarandi:

    • Flýting álagningar einstaklinga

    • Atvinnurekstur 2016

    • Staðgreiðsla 2017

    • Rafræn fyrirtækjaskrá

    • Álagning virðisaukaskatts 2017

    • Gistináttaskattur

    • Árangur af tilraunaverkefni um styttingu vinnuvikunnar

    • Síðasti dagur Skúla Eggerts Þórðarsonar í starfi ríkisskattstjóra

    • Dómar

    Í hlekk að ofan með fréttinni má nálgast nýjasta tölublað Tíundar.

  • MLI samningurinn - gildistaka alþjóðlegs þjóðréttarsamnings gegn skattundanskotum

    Eftirfarandi kemur fram á heimasíðu Fjármála- og efnahagsráðuneytisins:

     

    "Alþjóðasamningurinn MLI, sem ætla er að stemma stigu við skattaflótta, og sem Ísland undirritaði í fyrra, tekur gildi 1. júlí á þessu ári gagnvart þeim ríkjum sem fullgilt hafa samninginn. Undirritunaraðilar samningsins eru nú 78 og hafa yfir 100 ríki lýst vilja til að undirrita samninginn. Samningurinn er sá eini sinnar tegundar og með gerð hans eru unnt að breyta þúsundum tvísköttunarsamninga án þess að stjórnvöld í hverju ríki þurfi að fara í tímafrekar tvíhliða viðræður við hvern og einn samningsaðila.

     

    Efnahags- og framfarastofnun Evrópu, OECD, ásamt leiðtogum G20 ríkjanna kynnti í október 2015 svokallaða BEPS aðgerðaráætlun (e. Base Erosion and Profit Shifting), sem hefur það að markmiði að útfæra lausnir gegn skattaskipulagningu alþjóðafyrirtækja sem gerðar eru í þeim eina tilgangi að skattgreiðslur þeirra verði óvenjulágar eða engar eins og ýmis dæmi sanna. Slíkt er gert með því að nýta glufur í skattareglum einstakra ríkja í samspili við tvísköttunarsamninga með þeim afleiðingum að tilfærsla verður á hagnaði umræddra fyrirtækja frá háskattaríkjum til lágskattaríkja eða –svæða. Þetta þýðir að ríkið þar sem hagnaðurinn myndast í raun, og eigi þar með af almennt viðurkenndri ástæðu skattlagningarréttinn, kann að verða af þeim rétti og verulegum skatttekjum.

     

    Mikilvægur liður í BEPS aðgerðaráætluninni er samþykkt ríkja á marghliða samningi, svokölluðum MLI (e. Multilateral Instrument), sem felur í sér tilteknar breytingar á gildandi tvísköttunarsamningum hvað varðar ákveðnar lágmarkskröfur til að stemma stigu við framangreindum skattaflótta. Ákvæði MLI munu ganga framar tilgreindum ákvæðum í tvísköttunarsamningum þeirra ríkja sem hafa komist að sameiginlegri niðurstöðu um að beita MLI. Í meðfylgjandi tengli er unnt að skoða hvernig tvísköttunarsamningar þeirra ríkja, sem undirritað hafa MLI, munu breytast að því er varðar þau ákvæði sem falla undir MLI.

     

    Fjármála- og efnahagsráðherra undirritaði MLI fyrir hönd Íslands þann 7. júní 2017 ásamt 62 öðrum ríkjum. Þann 22. mars sl. höfðu fimm ríki fullgilt MLI samninginn og afhent staðfestingar þess efnis til OECD. Það var sá lágmarksfjöldi sem þurfti til að hann tæki gildi. MLI samningurinn mun því koma til framkvæmda gagnvart þessum ríkjum þann 1. júlí 2018. Ríkin eru Austurríki, Mön, Jersey, Pólland og Slóvenía. Með þessu er stórt skref stigið í baráttunni gegn skattaskipulagningu þar sem hagnaður er færður til málamynda til ríkja eða svæða þar sem komast má hjá eðlilegri skattlagningu. Reiknað er með að það muni taka a.m.k tvö ár þar til MLI samningurinn verði kominn til framkvæmda hjá öllum undirritunaraðilum.

     

    Íslensk stjórnvöld eru að vinna að fullgildingu samningsins sem m.a. felst í því að þýða MLI samninginn yfir á íslensku. Samhliða er unnið að tilkynningu Íslands til OECD. Samkvæmt henni munu lágmarksákvæði MLI verða tekin upp, auk þess sem tilgreindir verða amk 30 gildandi tvísköttunarsamningar sem óskað er eftir að falli undir MLI. Vonast er til þess að fullgildingarferlinu ljúki vel fyrir lok árs þannig að MLI samningurinn komi til framkvæmda hér á landi um næstu áramót."

     

    Í hlekk hér að ofan með fréttinni má sjá umrædda frétt af vef Fjármála- og efnahagsráðuneytisins.

  • Tillaga til þingsályktunar - fjármálaætlun ríkisstjórnarinnar 2019-2023

    Um endurskoðun skattstofns fjármagnstekjuskatts segir m.a. í fjármálaáætluninni að:

     

    "Fjármagnstekjur báru 10% skatt um árabil eftir að þær voru fyrst aðskildar frá launatekjum árið 1997. Að einhverju leyti var 10% skatthlutfallið haft svo lágt til mótvægis við að skattstofninn innihélt verðbólguþátt, en einnig vegna þess að um brúttóskattlagningu er að ræða. Skatthlutfallið var hækkað í skrefum upp í 20% á árunum 2009–2011 en á mótihefur verið tekið upp frítekjumark vaxtatekna og helmings skattfrelsi leigutekna. Þegar skatthlutfallið var hækkað í 22% um sl. áramót var um leið tilkynnt að farið yrði í endurskoðun á skattstofninum í því augnamiði að skattstofninn verði nær raunávöxtun en nú er í samræmi við áform í stjórnarsáttmálanum. Þessari endurskoðun verður hrundið af stað í vor en ekki er gert ráð fyrir tekjulækkun af mögulegum breytingum fyrr en á síðari hluta kjörtímabilsins."

     

    Þá er jafnframt kveðið á um aðrar áformaðar skattkerfisbreytingar sem eru eftirfarandi:

     

    • Heildarendurskoðun tekjuskatts einstaklinga samhliða endurskoðun bótakerfis sem samsvarar einu prósentustigi til lækkunar á neðra þrepi.
    • Lækkun tryggingagjalds um 0,25 prósentustig og áform um frekari lækkun sem ræðst af framgangi kjaraviðræðna ásamt afkomusvigrúmi ríkissjóðs.
    • Afnám þaks á endurgreiðslum vegna rannsókna- og þróunarkostnaðar fyrirtækja.
    • Afnám virðisaukaskatts á bækur ásamt endurskoðun skattlagningar fjölmiðla og tónlistar og fyrirkomulags höfundarréttargreiðslna.
    • Hækkun kolefnisgjalds um 20% í tveimur skrefum.
    • Breytingar á skattlagningu ökutækja og eldsneytis í samræmi við tillögur starfshóps.
    • Lækkun bankaskatts í fjórum skrefum.
    • Ný gjaldtaka á ferðaþjónustu, t.a.m. brottfarargjald, tekin upp.
    • Frekari aðgerðir gegn skattsvikum.

     

    Í hlekk hér að ofanverðu með fréttinni má nálgast umrædda fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar fyrir árin 2019-2023 í heild sinni af vef Stjórnarráðsins.

  • Versnandi afkoma hótela

    Um daginn var birt grein í Morgunblaðinu þar sem rætt hafði verið við Alexander G. Eðvardsson, sérfræðing á skatta- og lögfræðisviði KPMG um versnandi afkomu hótela úti á landi.
     
    KPMG hefur unnið greiningar á afkomu hótela á Íslandi síðustu ár og meðal niðurstöðu þeirra er að tekjur hótela á Íslandi hafa aukist um 2,5% samkvæmt samanburði fyrri hluta árs 2016 og sama tímabils 2017 en framlegð fyrir fjármagnsliði, afskriftir og skatta (EBITDA) farið úr 10% í 10,2%.
     
    Tekjur hótela á höfuðborgarsvæðinu hafa aukist á milli þessara tímabila en afkoma staðið í stað. Skýringar á því eru að á móti þeim tekjuaukningum sem átt hafa sér stað hefur rekstarkostnaður aukist enn fremur. Telur Alexander að sveiflur í gengi krónunnar hafi mikil áhrif haft á rekstrarreikning hótela. Þar sem hver sala skilar færri krónum í kassann en útgjöld í krónum aukast. Athugun KPMG bendir til þess að laun sem hlutfall af tekjum hótela hafi aukist meira úti á landi en á höfuðborgarsvæðinu. Það séu frekar hótel höfuðborgarsvæðisins sem geti staðið undir frekari launahækkunum en úti landi. Hvert svigrúmið sé er þó ekki hægt að greina.
     
    Vegna þessara breyttu rekstrarforsendna telur Alexander að félög í ferðaþjónustu muni í auknum mæli leitast við að sameinast. Samkvæmt honum er ferðaþjónustan ung atvinnugrein og sé um margt í svipaðri stöðu og sjávarútvegurinn þegar kvótakerfinu var komið á. Frá þeim tíma hefur mikil hagræðing átt sér stað í greininni og að sú vegferð ferðaþjónustunnar sé rétt að hefjast.
     
    Greinina má finna í heild í miðvikudagsblaði Morgunblaðsins 14. mars 2018 á blaðsíðu 10.

  • Drög að skýrslu starfshóps - endurskoðun skattlagningar ökutækja og eldsneytis

    Samkvæmt frétt Fjármála- og efnahagsráðuneytisins frá 23. febrúar síðastliðnum á Samráðsgáttinni eru tillögur starfshópsins í skýrsludrögunum að meginstefnu eftirfarandi:

     

    • Að fyrirkomulagi skattlagningar ökutækja og eldsneytis verði breytt þannig að hún fangi á markvissan og skilvirkan hátt innflutning og töku ökutækja í notkun (öflun), aðgang ökutækja að íslenska samgöngukerfinu, og notkun ökutækja á íslensku vegarkerfi;

     

    • Að skattlagningin geri stjórnvöldum mögulegt að takast á með skynsamlegum hætti á við markmið Íslands í loftslagsmálum;

     

    • Að skattstofnar ökutækja og eldsneytis verði breikkaðir og skilvirkni skattlagningar aukin;

     

    • Að undirbúa jarðveginn fyrir skatttöku byggða á notkun ökutækja.

     

    Í hlekk með fréttinni má sjá frétt Fjármála- og efnahagsráðuneytisins í Samráðsgáttinni um málið þar sem jafnframt er hægt að nálgast skýrsludrög starfshópsins. Ennfremur er opið fyrir innsendingu umsagna yfir tímabilið 23. febrúar til 16. mars 2018, sem verða síðan birtar að frestinum liðnum.

  • Fyrirhugaðar skattabreytingar 2018

     

    1. Frumvarp til laga um breytingu á ýmsum lögum vegna fjárlaga fyrir árið 2018 (tekju­frumvarp, safnlög). Frumvarpið felur í sér breytingar sem nauðsynlegar eru vegna samþykktar fjárlaga. Frumvarpið verður samið að höfðu samráði við önnur ráðuneyti. (Desember)

     

    1. Frumvarp til laga um breytingar á ýmsum lögum vegna frekari aðgerða gegn skattundanskotum og skattsvikum (hert skatteftirlit og -rannsóknir, aukin upplýsingaöflun, samráð o.fl.). Frumvarpið felur í sér breytingar á ýmsum lögum sem eru byggðar á tillögum þriggja starfshópa sem skilað hafa skýrslum til fjármála- og efnahagsráðherra. Í fyrsta lagi er um að ræða skýrslu um umfang skattundanskota og tillögur til aðgerða, í öðru lagi skýrslu um milliverðlagningu og faktúrufölsun og í þriðja lagi skýrslu um skattskyldu af erlendri ferðaþjónustustarfsemi á Íslandi. (Febrúar)

     

    1. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt (cfc-ákvæði, samsköttun, skattívilnanir vegna hlutabréfakaupa, kaupréttur hlutabréfa, fækkun gjalddaga o.fl.). Frumvarpið felur í sér ýmsar nauðsynlegar breytingar á lögum um tekjuskatt, m.a. vegna skattlagningar eignarhalds á lágskattasvæðum, athugasemda frá Eftirlitsstofnun EFTA, auk minni háttar breytinga á ákvæðum um hlutabréfaafslátt. Fækkun á gjalddögum opinberra gjalda hjá einstaklingum og mögulega fyrirtækjum verða einnig hluti af frumvarpinu og kærufrestur á úrskurðum ríkisskattstjóra vegna beiðni skattaðila um breytingu á ákvörðun um skattstofn eða skattálagningu. (Febrúar)

     

    1. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt, lögum nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, lögum nr. 94/1996, um staðgreiðslu skatts á fjármagnstekjur, og lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt (skuldajöfnun). Frumvarpið felur í sér breytingar á skattalöggjöf í kjölfar dóms Hæstaréttar nr. 329/2016. Dómurinn fól í sér riftun skuldajöfnunar inneignar þrotabús í virðisaukaskatti upp í skuld opinberra gjalda þess. Með frumvarpinu er lagt til að skuldajöfnun skuli fara fram vegna inneigna á tímabilum fyrir uppkvaðningu úrskurðar um gjaldþrotaskipti þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. 100. gr. laga nr. 21/1991, um gjaldþrotaskipti. Jafnframt verður skerpt á reglum um útleigu vinnuafls. (Febrúar)

     

    1. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt (raunverulegur eigandi, almenn regla gegn misnotkun o.fl.). Frumvarpið felur í sér breytingar í samræmi við BEPS-aðgerðaráætlun OECD. Tryggja þarf að gerð sé skýr krafa um að raunverulegur eigandi að eignum og fjárhagslegum ávinningi liggi fyrir svo að unnt verði að uppfylla kröfur samkvæmt upplýsingaskiptasamningum sem Ísland hefur gert við önnur ríki. Þá er nauðsynlegt að fyrir hendi sé almenn misneytingarregla en með henni munu skattyfirvöld hafa sterkari vopn í höndunum í baráttunni við skattundanskot. Árið 2020 mun Ísland sæta úttekt af hálfu OECD vegna kröfu um raunverulegan eiganda og munu þá árin þrjú á undan koma til skoðunar, þ.e. vegna reglu um raunverulegan eiganda og almennrar reglu gegn misnotkun. (Mars)

     

    1. Frumvarp til laga um gjaldtöku í formi grænna skatta og/eða skattaívilnana í takt við stefnu stjórnvalda í loftslagsmálum (ýmsar breytingar). Frumvarpið mun m.a. fela í sér ýmsar breytingar á skattlagningu ökutækja og eldsneytis á grundvelli tillagna starfshóps sem falið var að endurskoða hana með umhverfissjónarmið að leiðarljósi. Jafnframt verður álagning kolefnisgjalds endurskoðuð með breikkun gjaldstofns í huga. (Mars)

     

    1. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt (gildis­dagsetningar, kaup og sala á vörum og þjónustu milli landa, byggingarstarfsemi o.fl.). Frumvarpið felur í sér breytingar á gildisdagsetningum virðisaukaskatts og breytingar tengdar kaupum og sölu á vöru og þjónustu milli landa í samræmi við greinargerð og tillögur starfshópa þar um. Þá felur frumvarpið í sér breytingar vegna virðisaukaskatts á byggingarstarfsemi. (Mars)

     

  • Fyrirhugaðar breytingar á ýmsum skattalögum

    Hér að neðan eru tilgreind nokkur dæmi úr bandorminum:

     

     

    Fjármagnstekjuskattur hækkar í 22%.

     

    Úrskurðir ríkisskattstjóra um skattalega heimilisfesti verða kæranlegir til yfirskattanefndar.

     

    Tímabundin heimild til að fella niður virðisaukaskatt eða telja til undanþeginnar veltu fjár­hæð að ákveðnu hámarki við innflutning og skattskylda sölu rafmagns-, vetnis- eða tengil­tvinnbifreiða framlengd um þrjú ár og settar takmarkanir á fjölda bifreiða sem undir hana geta fallið

     

    Sérstakt 100.000 kr. frítekjumark vegna atvinnutekna ellilífeyrisþega sem gildir einnig um greiðslu heimilisuppbótar sem greiðist þeim ellilífeyrisþegum sem halda einir heimili.

     

    Útvarpsgjald hækkar í kr. 17.100.

     

    Kolefnisgjald hækkar um 50%. Hækkunin beinist gegn losun koltvísýrings í andrúmsloftið og tengist skuldbindingum Íslands í loftlagsmálum.