Stimpilgjald - hlutaskipting félags

E.g., 2018-12-19
E.g., 2018-12-19
  • Frumvarp um aukinn stuðning við rannsóknir, þróun og nýsköpun

    Fjármála- og efnahagsráðherra hefur með frumvarpi lagt til breytingar sem fela í sér að hækkaðar verði núgildandi viðmiðunarfjárhæðir skattafrádráttar vegna rannsóknar- og þróunarkostnaðar nýsköpunarfyrirtækja sem er að finna í lögum um stuðning við nýsköpunarfyrirtæki, nr. 152/2009. Annars vegar felur tillagan í sér að hámark á rannsóknar- og þróunarkostnaði til almennrar viðmiðunar á frádrætti hækki úr 300 millj. kr. í 600 millj. kr., ef viðkomandi fyrirtæki er eigandi að rannsóknar eða þróunarverkefnum. Hins vegar er lagt til í frumvarpinu að hámark á rannsóknar- og þróunarkostnaði  til viðmiðunar á frádrætti hækki úr 450 millj. kr. í 900 millj. kr. þegar rannsóknar- og þróunarvinna er keypt af ótengdu fyrirtæki, háskóla eða stofnun.

     

    Breytingarnar eru gerðar í því augnamiði að auka verulega stuðning við rannsóknir og tækniþróun nýsköpunarfyrirtækja á Íslandi. Núgildandi kerfi skattaívilnana hefur að sögn ráðherra stuðlað að arðbærum rannsóknum og þróun fyrirtækja og þykir það rétt skref að tvöfalda núgildandi hámark.

     

    EES-samningurinn setur því skorður hvernig hinu opinbera er heimilt að styrkja atvinnurekstur með skattaívilnunum. Hvers kyns ríkisaðstoð sem hefur áhrif á viðskipti samningsaðila er óheimil nema á annan veg er mælt í samningum. Undanþágur frá meginreglunni eru meðal annars útfærðar í hópundanþágureglugerðum frá framkvæmdastjórn Evrópusambandsins sem teknar hafa verið upp í EES-samninginn.

     

    Ráðherra telur ekki tækt að afnema fjárhæðarþak viðmiðunarfjárhæða skattfrádráttar vegna rannsóknar- og þróunarkostnaðar nýsköpunarfyrirtækja enda hefði það í för með sér að skattívilnunin félli ekki lengur undir hópundanþágureglugerðina. Af því leiðir að tilkynna þyrfti og bíða eftir samþykki ESA um hverja skattívilnun til hvers og eins í hvert sinn.

     

    Í hlekk með fréttinni má finna frumvarpið í heild sinni.

  • Frumvarp til laga um endurskoðendur og endurskoðun

     

    Þann 5. nóvember síðastliðin lagði ferðmála-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra fram frumvarp til laga um endurskoðendur og endurskoðun. Með frumvarpinu er lagt til að samþykkt verði ný heildarlög um endurskoðendur og endurskoðun. Samkvæmt 1. grein laganna er markmið þeirra að tryggja að skýrar reglur gildi um störf endurskoðenda og endurskoðendafyrirtæki með það að takmarki að auka traust á ársreikningum og samstæðureikningsskilum endurskoðaðra eininga. Þann 7. nóvember á 28. fundi 149. löggjafarþingi Alþingis samþykkti Alþingi að vísa málinu til efnahags- og viðskiptanefndar.

     

    Í greinargerð með frumvarpinu segir að frumvarpið boði ríkari kröfur til endurskoðenda og endurskoðunarfyrirtækja en áður. Lúta reglurnar að starfsemi fyrrnefndra aðila, óhæði og eftirlit með störfum þeirra. Frumvarp þetta sækir innblástur sinn til evrópskrar samvinnu um að skapa traust á fjárhagsupplýsingum og reikningsskilum félaga. Má þar m.a. nefna að í frumvarpinu felst innleiðing á Evróputilskipun nr. 2014/56 um breytingu á tilskipun 2006/43 um lögboðna endurskoðun ársreikninga og samstæðureikningsskila, og reglugerð 537/2014 um sérstakar kröfur í tengslum við lögboðna endurskoðun á einingum tengdum almannahagsmunum. Aukin tiltrú á endurskoðuðum fjárhagsupplýsingum félaga er meðal markmiða með breytingunum er frumvarpið boðar ásamt því að tryggja með betri hætti að fjárfestar og aðrir notendur reikningsskila geti reitt sig á störf endurskoðenda.

     

    Stefnt er að því að gera löggjöf um endurskoðendur og endurskoðun skýrari varðandi kröfur til endurskoðenda, auka gagnsæi og fyrirsjáanleika þeirra krafna sem gerðar eru til endurskoðenda og óhæði og hlutlægni í verkefnum sem þeir sinna aukið.

     

    Meðal breytinga sem lögin boða eru auknar kröfur til veitingar starfsleyfa og innlagnar starfsleyfa. Óhæði er grundvallaratriði í störfum endurskoðenda og endurskoðunarfyrirtækja og gerir frumvarpið ítarlegri kröfur til þessa atriðis sbr. efni ofangreindra Evróputilskipana.

     

    Verði lögin samþykkt mun eftirlit með frumvarpinu færast til Fjármálaeftirlitsins og er eftirlitinu fengnar ríkari valdheimildir til að beita viðurlögum en áður en samhliða þessari breytingu eru gerðar gagngerar breytingar á viðurlagaákvæðum laganna. Í gildandi löggjöf hefur eftirlitsaðili heimild til að svipta endurskoðanda réttindum sínum hafi hann vanrækt skyldur sínar alvarlega eða brotið gegn ákvæðum laga um endurskoðendur. Verði frumvarp þetta að lögum mun eftirlitsaðili einnig hafa heimild til að beita sama úrræði gagnvart endurskoðunarfyrirtækjum, ólíkt því sem þekkist í núverandi lagaumhverfi. Þessu að auki eru það nýmæli sem frumvarpið boðar að heimilt sé að fella niður réttindi endurskoðanda eða endurskoðunarfyrirtækis tímabundið.

     

    Sérstök áhersla er lögð á endurskoðun eininga tengdum almannahagsmunum en í 31. gr. frumvarpsins eru gerðar ítarlegri kröfur til aðila sem annast slíka endurskoðun en auk þess að sæta gæðaeftirliti eigi sjaldnar en á þriggja ára fresti skal það nú fara fram á grundvelli áhættugreiningar. Ásamt þessu er IX. kafli laganna tileinkaður endurskoðun eininga tengdum almannahagsmunum. Miðar þessi aukna áhersla á að efla trúverðugleika endurskoðaðra reikningsskila eininga sem tengjast almannahagsmunum.

     

    Í hlekk með fréttindi má finna frumvarpið í heild sinni.

  • Unnið að innleiðingu tilskipunar á sviði net- og upplýsingakerfa

    Stefnt er að nýrri heildarlöggjöf á sviði net- og upplýsingaöryggis gagnvart þeim aðilum sem veita nauðsynlega þjónustu innviða s.s. orku-, vatns-, fjármála- og flutningsfyrirtæki ásamt stofnanna á sviði heilbrigðismála og stafrænna innviða. Einnig á löggjöfin að ná til aðila sem veita stafræna þjónustu en þar undir falla m.a. aðilar sem veita aðild að skýjaþjónustum, netmörkuðum og leitarvélum á netinu. Meginmarkmið er að stuðla að auknu öryggi net- og upplýsingakerfa þannig að áreiðanleiki og öryggi m.t.t. efnahagslegrar og samfélagslegar starfsemi sé betur tryggt en jafnframt að stuðla að samræmdum viðbrögðum aðila er upp koma öryggisfrávik. 

     

    Gagnvart rekstraraðilum, sem eiga að falla undir fyrirhuguð lög, fela þau m.a. í sér eftirtaldar rekstrarkröfur:

     

    • Viðeigandi og hæfilegar tæknilegar og skipulagslegar ráðstafanir þurfa að vera fyrir hendi, þ.e. fyrirbyggja og lágmarka þarf tjón þannig að samfella í rekstri kerfa sé tryggð.
    • Tryggja þarf öryggisstig net- og upplýsingakerfa í samræmi við metna áhættu og nýjustu tækni. Þannig að hægt sé að sýna fram á að samræmi sé í því hvernig þessu er mætt, m.t.t. þeirra krafna sem gerðar eru til innviða hverju sinni að hálfu þjóðfélagsins.
    • Framkvæmd áhættumats og auknar kröfur til þess að gripið sé til nauðsynlegra öryggisráðstafana.
    • Aukin tilkynningarskylda.

     

    Með lögunum yrði hlutverk netöryggissveitar mjög eflt ásamt því að komið væri á öryggiskröfum og tilkynningarskyldu um öryggisfrávik. Einnig er kveðið á um samhæfingu aðgerða, skilgreiningu á hlutverki stjórnvalda, eftirlit yrði mjög aukið ásamt því að með lögunum yrði samþykkt stefna stjórnvalda um öryggi net- og upplýsingakerfa.

     

    Í frumvarpsdrögunum er að finna skilgreiningu á því hverjir það eru sem teljast rekstraraðilar nauðsynlegrar þjónustu og stafrænir þjónustuveitendur. En það eru aðilar sem veita þjónustu á einhverju eftirtalinna sviða:

     

    • Orkuveitur (rafmagn, olía og gas)
    • Flutningar (í lofti, sjó og vatnaleiðum, vegum og járnbrautarflutningar)
    • Bankaþjónusta (lánastofnanir)
    • Fjármálamarkaðir (rekstraraðilar viðskiptavettvangs og miðlægir mótaðilar)
    • Heilbrigðisþjónusta (þ.m.t. spítalar og einkareknar læknastofur)
    • Vatnsveita
    • Stafræn grunnvirki/þjónustuveitandi.

     

    Undir skilgreininguna stafrænn þjónustuveitandi falla þeir aðilar sem veita stafræna þjónustu á netmarkaði, leitarvélar á netinu eða skýjavinnsluþjónustu. Með netmarkaði er vísað til þess að markaðurinn gerir neytendum og seljendum kleift að gera sölu- eða þjónustusamninga við aðra seljendur og telst sem lokaákvörðunarstaðurinn fyrir gerð slíkra samninga.  Hér ekki vísað til milliliðar s.s. þar sem borin eru saman verð frá ólíkum aðilum og neytandanum síðan vísað á ákveðna vöru eða þjónustu hjá ákveðnum seljenda.  Hér getur verið um að ræða þjónusta á sviði gagnameðferðar s.s vinnsla á færslum, gagnasöfnun eða gerð persónusniðs fyrir notendur.  Einnig ber að skilja það sem svo að þar sem verslanir fyrir hugbúnað, sem starfa sem netverslanir og gera það mögulegt að dreifa hugbúnaði stafrænt eða hugbúnaðarforritum frá þriðja aðila, séu ein tegund netmarkaðar. Leitarvél á netinu gerir notanda kleift að framkvæma leit á öllum vefsetrum á grundvelli fyrirspurnar um hvers kyns viðfangsefni. Skýjaþjónusta nær yfir fjölþætta starfsemi sem hægt er að bjóða á ólíkan hátt. Skv. frumvarpinu nær það til skýjavinnsluþjónustu sem leyfir aðgang að skalanalegum og teygjanlegum brunni samnýtanlegra aðfanga til tölvuvinnslu s.s. netkerfi, netþjónar eða annars konar grunnvirki, geymslu, hugbúnað og þjónustu. Skalanaleiki vísar til þess að þjónustuveitandi skýjaþjónustu getur mætt eftirspurn með sveigjanlegum hætti án landfræðilegrar takmarkana.  Við skilgreiningu á skýjaþjónustu er einnig vísað til þess að um sé að ræða tölvuvinnslu  sem veitt er mörgum notendum sem gert er kleift að deila sameiginlegum aðgangi að þjónustunni, þar sem vinnslan fer fram fyrir hvern notanda fyrir sig þrátt fyrir að sami rafræni búnaðurinn útvegi þjónustuna.

     

    Í þeirri stefnu sem mörkuð er, má finna framtíðarsýn til ársins 2026 um net- og upplýsingaöryggi þar sem mörkuð eru fjögur meginmarkmið þeirrar sýnar. Í fyrsta lagi er talað um að efla getu þannig að almenningur, fyrirtæki og stjórnvöld búi yfir þekkingu, getu og tækjum sem þarf til að verjast netógnum. Aukið áfallaþol þannig að geta til greiningar, viðbúnaðar og viðbragða verði bætt og öryggi verði órjúfanlegur þáttur í þróun og viðhaldi net- og upplýsingakerfa.  Bætt löggjöf hérlendis þannig að hún verði í samræmi við alþjóðlegar skuldbindingar á sviði netöryggis og persónuverndar. Traust löggæsla þannig að innviðir lögreglunnar styðji við og hafi hæfni og búnað til að leysa úr málum er varða net- og upplýsingaöryggi.

     

    Í 14. gr. frumvarpsdraganna er kveðið á um skipulag net- og upplýsingaöryggis en þar eru lagðar kröfur á rekstraraðila nauðsynlegrar þjónustu og stafræna þjónustuveitendur.  Þar er m.a. fjallað um tíðni frávika, umfang þeirra og áhrif. Skaðlegar aðgerðir sem geta falið í sér hættu gagnvart miklum skaða og truflað rekstur þjónustunnar og hamlað atvinnustarfsemi eða valdið fjárhagstjóni.  Einnig eru gerðar kröfur um áhættustýringu sem fela í sér áhættumat og framkvæmd öryggisráðstafana, auðkenningu áhættu í atvikum og til að koma í veg fyrir, greina, meðhöndla og draga úr áhrifum þeirra.

     

    Jafnframt eru gerðar kröfur til rekstraraðila um gerð viðeigandi og hóflegra, tæknilegra og skipulagslegra ráðstafana þannig að stuðla megi að háu öryggisstigi að teknu tilliti til mögulegrar áhættu sem getur skapast.  Skjalfesta skal öryggisráðstafanir ásamt því að gera þarf neyðaráætlanir sem framkvæma þarf prófanir á, hafa eftirlit með og endurmeta með reglubundnum hætti.

     

    Með auknu eftirliti stjórnvalda, svo nefndu ex-ante eftirliti gagnvart rekstraraðilum,  er kveðið m.a. á um heimild eftirlitsyfirvalds að krefjast allra nauðsynlegra upplýsinga til að meta öryggi net- og upplýsingakerfa.  Þannig geta eftirlitsyfirvöld framkvæmt úttektir til könnunar á skjalfestingu skipulags öryggis net- og upplýsingakerfa. Gagnvart stafrænum þjónustuveitendum er kveðið á um svo nefnt ex-post eftirlit en með vísan í 15. gr. tilskipunarinnar getur eftirlitsvald gripið til aðgerða með eftir á eftirlitsráðstöfunum þegar sannanir liggja fyrir varðandi að stafræni þjónustuveitandinn sé ekki að uppfylla kröfur í samræmi við ákvæði tilskipunarinnar.  Eftirlitsvaldið getur í kjölfarið krafist þess að bætt verði úr öllum tilvikum þar sem kröfum frumvarpsins er ekki mætt.  Grundvallar skilyrðið hér er að fram hafi komið rökstuddur grunur frá stafræna þjónustuveitandanum sjálfum, eftirlitsaðilanum eða notenda þjónustunnar.

     

    Í 3. mgr. 17. gr. tilskipunarinnar er kveðið á um heimild eftirlitsstjórnvalda til að krefjast sönnunar fyrir skilvirkri framkvæmd öryggisreglna s.s. byggt á öryggisúttekt sem eftirlitsvaldið framkvæmir eða fær til þess hæfan úttektaraðila.  Slíkar úttektir geta snúið að afmörkuðum hluta öryggisskipulags eða stærri heildstæðari úttekt, allt frá skrifborðsúttekt til vettvangsskoðana.  Við slíkar úttektir verður m.a. stuðst við úttektaraðferðir ISO-27001 staðalsins.

     

    Gerð er krafa til bæði rekstraraðila nauðsynlegrar þjónustu og stafrænna þjónustuveitanda að tilkynna, án ástæðulausrar tafar, til hlutaðeigandi eftirlitsstjórnvalds og netöryggissveitar um atvik sem hafa umtalsverð áhrif á samfellu þjónustu.  Ákveðinn greinarmunur er gerður á tilkynningaskyldu þessara tveggja aðila sbr. 1. – 3. tölulið 16. gr. frumvarpsdraganna.  Við matið þarf m.a. að líta til umfangs atviks á virkni þjónustu og umfang áhrifa atviks á efnahagslega og samfélagslega starfsemi. Þrátt fyrir að sett séu ákveðin lágmarksviðmið vegna tilkynninga eru aðilar hvattir til að tilkynna a.m.k. til netöryggissveitar um smærri atvik og netógnir sem kunna að koma upp í og við net- og upplýsingakerfum þeirra.

     

    Í 19. gr. frumvarpsdraganna er kveðið á um þær heimildir sem netöryggissveit Póst- og fjarskiptastofunnar hafi til að starfrækja verkefni sín samkvæmt frumvarpinu.  Í þessum heimildum felst einnig uppsetning á vöktunarbúnaði við net- og upplýsingakerfi mikilvægra innviða en með heimildinni er netöryggissveitinni kleift á grundvelli samnings við viðkomandi rekstraraðila mikilvægs innviðar, að greina ummerki um árásir, spillikóða og fá upplýsingar sem geta falið í sér vísbendingar um aðstæður sem geta falið í sér áhættu. Að auki er í 20. gr. frumvarpsdraganna skilgreindur aðgangur netöryggissveitar að upplýsingum ásamt því að þeim rekstraraðilum sem eiga að falla undir lögin, er gert að afhenda gögn til netöryggissveitarinnar gögn sem hún kann að óska eftir, eigi síðar en 12 tímum eftir að beiðnin berst.  Sérstaklega er tilgreint í umræddri grein að réttur stjórnvaldsins verði ekki takmarkaður með vísan í reglur um þagnarskyldu.

     

    Velta má fyrir sér hvernig 19. og 20 gr. frumvarpsdraganna samræmast nýjum lögum um persónuvernd nr. 90/2018 og ljóst að vald netöryggissveitarinnar verður gert verulegt nái lögin fram að ganga í óbreyttri mynd í frumvarpsdrögunum.

     

    Áætlað er að lögin taki gildi 1. janúar 2019 en jafnframt er í frumvarpsdrögunum heimildir ráðherra til að setja reglugerðir um ákveðin ákvæði, þar sem mælt er nánar fyrir um útfærslu. Í hlekk að ofanverðu með fréttinni er að finna núverandi stöðu mála varðandi frumvarp til laga um öryggi net- og upplýsingakerfa mikilvægra innviða á samráðsgáttinni. Þar má einnig nálgast frumvarpsdrögin, en niðurstöður í kjölfar samráðs hafa þó ekki enn verið birtar.

  • Heimagisting – aukið eftirlit og boðaðar breytingar

     

    Greinin í fullri lengd:

     

    Eins og þekkt er orðið var samningur um eflingu heimagistingarvaktar undirritaður síðasta sumar af Þórdísi Kolbrúnu Reykfjörð Gylfadóttur, ráðherra ferðamála og Þórólfi Halldórssyni, sýslumaður á  höfuðborgarsvæðinu. Fól samningurinn í sér 64 milljón króna fjárveitingu til embættis Sýslumanns á höfuðborgarsvæðinu til að sinna hlutverki sínu sem eftirlitsaðili með heimagistingu á öllu landinu.

     

    Á síðustu vikum hefur borið á því að hið aukna eftirlit sé að færast enn frekar í aukana. Starfsmönnum á eftirlitssviði með heimagistingu hjá Sýslumannsembættinu á höfuðborgarsvæðinu hefur fjölgað og hefur borið á að embættið hafi hafið vettvangsrannsóknir í kjölfar ábendinga um möguleg brot gegn lögum nr. 85/2007 um veitingastaði, gististaði og skemmtanahald.

     

    Enn fremur hefur Atvinnuvega- og nýsköpunarráðherra birt drög af frumvarpi til laga um breytingu á lögum um veitingastaði, gististaði og skemmtanahald, nr. 85/2007. Voru drög þessi birt á samráðsvefnum Island.is og barst ráðuneytinu 12 umsagnir í gegnum vefinn. Frumvarpið boðar þrjár breytingar er varða heimagistingu. Í fyrsta lagi breyting á skilyrðum til skráningar heimagistingar en boðuð breyting gerir ráð fyrir að þinglýst eignarhald yfir fasteign verði gert að skilyrði fyrir skráðri heimagistingu. Í öðru lagi fela breytingarnar í sér samræmingu á málsmeðferð og ákvörðun sekta milli skráningarskyldra og rekstrarleyfisskyldra aðila vegna leyfisskyldrar gististarfsemi annars vegar og skráningarskyldrar heimagistingar hins vegar. Í þriðja lagi er lögð til breyting er varðar eftirlit með skilum á nýtingaryfirlitum einstaklinga sem leigja út húsnæði sitt og skrá undir heimagistingu.

     

    Af umsögnum við frumvarpið, sem finna má á samráðsvefnum Island.is, er ljóst að um skiptar skoðanir er að ræða um ágæti breytingarinnar um að þinglýst eignarhald verði gert að skilyrði fyrir skráningu á heimagistingu. Áhugavert verður að fylgjast með framvindu þessa frumvarps og áframhaldandi þróun í framkvæmd eftirlits sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu.

     

    Með vísan til ofangreinds telur KPMG fullt tilefni til að taka saman helstu atriði er varða heimagistingu miðað við núverandi löggjöf og framkvæmd.

     

    1. Samkvæmt fyrrnefndum lögum skal aðili sem hyggst bjóða upp á heimagistingu tilkynna sýslumanni um þær fyrirætlanir, m.ö.o. skrá heimagistingu. Heimagisting er gisting gegn endurgjaldi á lögheimili einstaklings eða í einni annarri fasteign sem hann hefur til persónulegra nota og er í hans eigu. Þá má ekki leigja umræddar eignir í heimagistingu í fleiri en 90 daga á hverju almanaksári né mega tekjur vegna leigunnar nema hærri fjárhæð en kr. 2.000.000.

     

    2. Skráning heimagistingar gildir út almanaksárið og skal endurnýjast á hverju ári. Skráning kostar kr. 8.560 og með henni skal fylgja: A) Staðfesting á að húsnæðið sé fullnægjandi með tilliti til hollustuhátta samkvæmt lögum um hollustuhætti og mengunarvarnir. B) Staðfesting á að um íbúðarhúsnæði sé að ræða. C) Staðfesting á að húsnæði uppfylli kröfur um brunavarnir.

     

    3. Í lok hvers almanaksárs skal aðili með skráða heimagistingu skila til sýslumanns yfirliti yfir þá daga sem húsnæði var leigt út ásamt upplýsingum um leigutekjur.

     

    4. Skráning heimagistingar er bundin við einstaklinga og heimagisting á fleiri en fimm herbergjum eða rýmum fyrir fleiri en 10 einstaklinga telst ekki lengur heimagisting og þarf því að uppfylla strangari kröfur laga nr. 85/2007.

     

    5. Atriði er snúa að skattlagningu vegna heimagistingar:

    • Hafi einstaklingur fengið skráningu heimagistingar skulu tekjur hans af heimagistingunni skattlagðar sem fjármagnstekjur sem óheimilt er að færa frádrátt á móti. Skilyrði þess að svo sé um hnútana búið er að einstaklingurinn fylgi öllum skilyrðum heimagistingar sbr. töluliður 1 hér að ofan, þ.e. hvað varðar fjölda útleigðra daga og hámarksfjárhæð. Fari einstaklingur umfram þau mörk sem honum eru sett telst útleigan til atvinnurekstrartekna, en í því felst meðal annars að halda skal eftir staðgreiðslu af tekjunum og greiða af þeim virðisaukaskatt. Aukinheldur skal það tekið fram að í þeim tilvikum er heildarfjárhæð leigutekna vegna heimagistingar nemur hærri fjárhæð en hið lögboðna árlega hármark eða ef sýslumaður fellir niður skráningu heimagistingar falla allar leigutekjurnar á tekjuárinu undir atvinnurekstur eða sjálfstæða starfsemi.

    • Fasteignaskattur af húsnæði sem er andlag heimagistingar getur tekið breytingum fylgi einstaklingur ekki reglum um heimagistingu við útleigu fasteignarinnar. Fari einstaklingur t.a.m. umfram þau lögmæltu mörk sem tilgreind eru í 1. tölulið hér að ofan er hætt við að sveitarfélagið sem fasteignin er staðsett innheimti hærri fasteignaskatt af fasteigninni með þeim rökum að ekki sé um íbúðarhúsnæði að ræða í skilningi laga um tekjustofn sveitarfélaga.

     

    6. Gæta skal að því númer skráningar, sem aðili fær úthlutað við afgreiðslu umsóknar sinnar um heimagistingu, fylgi allri markaðssetningu og kynningu á heimagistingunni, t.a.m. á vefsíðu Airbnb.

     

    Samkvæmt lögum nr. 85/2007 hefur sýslumaður heimild til að leggja stjórnvaldssektir á hvern þann sem brýtur gegn þeim skilyrðum sem sett eru fyrir heimagistingu. Getur sú sekt numið frá kr. 10.000 til kr. 1.000.000. Aðila er heimilt að skjóta ákvörðun sýslumanns til ráðherra innan þriggja mánaða frá því að honum var kynnt ákvörðunin. Ásamt þessu er lögreglustjóra heimilt að stöðva leyfisskylda starfsemi án fyrirvara eða aðvörunar.

     

    Frekari upplýsingar um skilyrði heimagistingar má finna í lögum nr. 85/2007 um veitingastaði, gististaði og skemmtanahald. Enn fremur bendir KPMG á vefsíðuna, www.heimagisting.is, sem fylgir þessari frétt en þar má finna góðar leiðbeiningar fyrir aðila sem hyggjast leigja út eign sína.

     

     

  • Tíund fréttablað RSK - september 2018

    Meðal efnis er meðal annars eftirfarandi:

     

    • Álagning einstaklinga 2018

    • Nýjungar í birtingu á niðurstöðu álagningar

    • Fræðigrein um heimild til skattendurákvörðunar samkvæmt 2. mgr. 96. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt.

    • Nýlegir dómar

    • Bindandi álit

     

     

    Í hlekk að ofan með fréttinni má nálgast nýjasta tölublað Tíundar.

  • Þingmálaskrá 149. löggjafarþings (2018 - 2019) - yfirlit yfir helstu mál

    Í október hyggst Fjármála- og efnahagsráðherra leggja fyrir Alþingi m.a. eftirfarandi frumvörp:

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt og lögum nr. 152/2009, um stuðning við nýsköpunarfyrirtæki (skattívilnanir vegna hlutabréfakaupa, skattfrá­drátt­ur nýsköpunarfyrirtækja).

    Frumvarpið felur í sér breytingar á ákvæðum um hlutabréfaafslátt einstaklinga á móti tekjuskatti og einnig breytingar á frádrætti fyrirtækja í nýsköpun og þróun frá álögðum tekjuskatti. Áhugavert verður að fylgjast með framvindu þessa frumvarps en KPMG hefur aðstoðað fjölda nýsköpunarfyrirtækja.

     

    Frumvarp til laga um breytingu á tollalögum, nr. 88/2005 (upplýsingagjöf ferðamanna, VRA vottun og rafræn tollafgreiðsla). Með frumvarpinu eru lagðar til breytingar á 27. gr. og 162. gr. tollalaga með það fyrir augum að bregðast við athugasemdum FATF á skilyrðum VRA vottunar og á gjaldtökuákvæðum tollalaga vegna rafrænnar tollafgreiðslu.

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt (fyrirkomulag inn­heimtu). Með frumvarpinu eru lagðar til breytingar á fyrirkomulagi innheimtu opinberra gjalda með hlið­sjón af tillögum nefndar um aukna skilvirkni í skattframkvæmd, álagningu og innheimtu opin­berra gjalda. Nefndin, sem skipuð var 21. ágúst sl., hefur tvö verkefni. Annars vegar að fjalla um verkaskiptingu, faglegt samstarf og sameiginleg verkefni milli stofnana ráðuneytisins við skattframkvæmd, álagningu og innheimtu opinberra gjalda og hins vegar að taka til athugunar hvaða önnur verkefni kunni að tengjast kjarnaverkefnum sömu stofnana. Athugun nefndarinnar snýr jafnframt að því hvernig megi sníða skattamál stofnana ráðuneytisins betur að málaflokknum og ber í því sambandi að nefna tillögur um fyrirkomulag innheimtumála í víðara samhengi. Nefndinni er einnig gert að meta hvort breytingar séu æskilegar fyrir stofnanirnar t.d. með tilliti til nýtingu sjálfvirknivæðingar, gervigreindar o.fl. innan skattkerfisins.

     

    Í nóvember nk. hyggst Fjármála- og efnahagsráðherra að leggja fyrir Alþingi m.a. eftirfarandi frumvörp:

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt og lögum nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda (CFC-ákvæði, samsköttun, takmörkun á frádrætti vaxta­gjalda, endanlegt tap, útleiga vinnuafls). Frumvarpið felur í sér ýmsar nauðsynlegar breytingar á lögum um tekjuskatt og lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, m.a. vegna skattlagningar eignarhalds á lágskattasvæðum auk athugasemda frá Eftirlitsstofnun EFTA vegna samsköttunar félaga og heimildar til frádráttar endanlegs taps frá tekjum af atvinnurekstri. Þá er í frumvarpinu að finna tillögu sem samræmist skuldbindingum Íslands samkvæmt samningnum um Evrópska efnahagssvæðið án þess þó að koma niður á eðlilegri fjármögnun samstæðna sem ekki beinist að því að takmarka skattgreiðslur vegna brottfalls b-liðar 3. mgr. 57. gr. b laga um tekjuskatt þann 1. janúar 2019, sbr. nefndarálit meiri hluta efnahags- og viðskiptanefndar á 148. löggjafarþing 2017–2018, þingskjal 110 – 3. mál. Þá eru lagðar til breytingar á skattskyldu í tengslum við útleigu á vinnuafli eða annars konar vinnuframlag starfsmanna erlendra aðila hér á landi en þörf er á að útvíkka og skilgreina enn frekar ábyrgð innlendra aðila á skattskilum starfsmanna erlendra aðila vegna vinnu hér á landi, sbr. nefndarálit efnahags- og viðskiptanefndar á 148. löggjafarþing 2017–2018, þingskjal 1149 – 561. mál.

     

    Á samráðsvefnum island.is skilaði KPMG umsögn um drög af frumvarpi er áætlað er að leggja fram til meðferðar í nóvember nk. Umsögn KPMG varðaði m.a. samsköttun, skjölunarskyldu, takmörkun á frádrætti vaxtagjalda og CFC reglur.

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt (gildisdagsetn­ing­ar, virðisaukaskattskylda alþjóðaflugvalla o.fl.).
    Með frumvarpinu verða lagðar til breytingar á gildisdagsetningum í virðisaukaskatti í samræmi við skýrslu starfshóps fjármála- og efnahagsráðherra frá 1. júní 2018. Þá verða einnig lagðar til breyt­ingar í tengslum við virðisaukaskattskyldu alþjóðaflugvalla o.fl.

     

    KPMG skilaði umsögn við skýrslu starfshóps fjármála- og efnahagsráðherra um gildisdagsetningar í virðisaukaskatti inn á samráðsvefnum island.is þann 3. ágúst sl. KPMG fagnar því að gildisdagsetningar í virðisaukaskatti séu til skoðunar hjá ríkisstjórninni og telur mikilvægt að bæta skattframkvæmdina hvað þetta málefni varðar. Verður því fróðlegt að fylgjast með framvindu þessa mála og hvort tekið verði tillit til umsagnar KPMG við gerð frumvarpsins. 

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 161/2002, um fjármálafyrirtæki (eiginfjár­aukar).
    Með frumvarpinu verða lagðar til breytingar á ákvæðum um eiginfjárauka sem kveðið er á um í X. kafla laganna (86. gr. a – 86. gr. f). Með frumvarpinu verður lagður til nýr eiginfjárauki, þ.e. eigin­fjárauki vegna alþjóðlegra mikilvægra fjármálafyrirtækja. Jafnframt verður lagt til að Fjármála­eftirlitið birti stjórnvaldsfyrirmæli um gildi eiginfjárauka á grundvelli 86. gr. b – 86. gr. e í stað þess að teknar séu stjórnvaldsákvarðanir um þá. Einnig verða lagðar til nokkrar breytingar á 86. gr. a – 86. gr. f laganna til viðbótar þannig að ákvæði um eiginfjárauka séu í fullu samræmi við efni 129.–142. gr. tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins 2013/36/ESB um stofnun og starfsemi fjármálafyrirtækja og varfærniseftirlit með þeim (CRD IV). Innleiðing.

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 155/2010, um sérstakan skatt á fjármála­fyrirtæki (skatthlutfall).
    Með frumvarpinu verður skatthlutfall bankaskatts lækkað í fjórum áföngum, úr 0,376% í 0,145%, á árunum 2020–2023.

     

    Í janúar 2019 hyggst Fjármála- og efnahagsráðherra leggja fyrir Alþingi m.a. eftirfarandi frumvörp:

     

    Frumvarp til laga um verðbréfauppgjör og verðbréfamiðstöðvar.
    Frumvarpið felur í sér innleiðingu á reglugerð Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) nr. 909/2014 (Regulation on improving securities settlement in the European Union and on central securities depositories, CSDR) sem er ætlað að bæta verðbréfauppgjör á EES-svæðinu og samræma kröfur sem gerðar eru til starfsemi verðbréfamiðstöðva sem reka verðbréfauppgjörskerfi. Frumvarpið mun enn fremur fela í sér nauðsynlegar breytingar á lögum nr. 131/1997, um rafræna eignar­skrán­ingu verðbréfa. Unnið er að upptöku reglugerðarinnar í EES-samninginn. Innleiðing.

     

    Frumvarp til laga um milligjöld.
    Frumvarpið felur í sér innleiðingu á reglugerð Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) nr. 751/2015 um milligjöld vegna kortatengdra greiðslna (Regulation on interchange fees for card-based payment transactions, IFR). Í frumvarpinu verður kveðið á um hámark milligjalda vegna notkunar debit- og kreditkorta og er því ætlað að auka gagnsæi og samkeppni á korta­markaði. Unnið er að upptöku reglugerðarinnar í EES-samninginn. Innleiðing.

     

    Frumvarp til laga um meðferð ríkisaðstoðarmála.
    Frumvarpið felur í sér innleiðingu breytinga á samningi EFTA-ríkjanna um stofnun eftirlits­stofnunar og dómstól er varða valdheimildir Eftirlitsstofnunar EFTA þegar kemur að eftirliti með ríkisaðstoð. Hliðstæðar breytingar, að því er varðar valdheimildir framkvæmdastjórnar ESB, tóku gildi innan ESB árið 2013. Með frumvarpinu verða lagðar til heimildir um sektir og samstarf við innlenda dómstóla. Jafnframt mun frumvarpið hafa að geyma ákvæði sem nú er að finna í samkeppnislögum, um málsmeðferð ríkisaðstoðarmála. Innleiðing. 

     

    Í febrúar 2019 hyggst Fjármála- og efnahagsráðherra leggja fyrir Alþingi m.a. eftirfarandi frumvörp:

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 91/1998, um bindandi álit í skattamálum (endurskoðun).
    Frumvarpið felur í sér endurskoðun á lögum um bindandi álit í skattamálum.

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 88/1991, um aukatekjur ríkissjóðs (færslu­gjöld).
    Með frumvarpinu eru lagðar til breytingar á lögum um aukatekjur ríkissjóðs í því skyni að heimila ríkissjóði innheimtu færslugjalda vegna greiðslna með greiðslukorti.

     

    Frumvarp til laga um endurreisn og skilameðferð fjármálafyrirtækja.
    Frumvarpið, sem felur í sér heildarlög, er innleiðing á síðari hluta tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins 2014/59/ESB (Bank Recovery and Resolution Directive, BRRD). Með frumvarpinu verður kveðið á um reglur sem varða undirbúning og framkvæmd skilameðferðar og önnur atriði sem tengjast endurreisn og skilameðferð fjármálafyrirtækja. Í frumvarpinu verður kveðið á um ný stjórnvöld eða stjórnsýslueiningar, skilavald og skilasjóð, sem ætlað er að fara með opinbera stjórnsýslu við skilameðferð og fjármögnun skilameðferðar. Tilskipunin var tekin upp í EES-samninginn þann 9. febrúar 2018 með ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 21/2018. Innleiðing.

     

    Í mars 2019 hyggst Fjármála- og efnahagsráðherra leggja fyrir Alþingi m.a. eftirfarandi frumvörp:

     

    Frumvarp til laga um breytingu á ýmsum lögum um skattlagningu ökutækja og eldsneytis (ökutæki og eldsneyti).
    Með frumvarpinu verða lagðar til breytingar á ýmsum lögum um skattlagningu ökutækja og eldsneytis í samræmi við skýrslu starfshóps fjármála- og efnahagsráðherra frá 2018.

     

    Frumvarp til laga um breytingu á ýmsum lögum um skatta og gjöld (rekstrarumhverfi fjölmiðla, skattlagning tekna af höfundarréttindum).
    Með frumvarpinu verða lagðar til breytingar á rekstrarumhverfi fjölmiðla í samræmi við tillögur nefndar á vegum menntamálaráðuneytisins um bætt rekstrarumhverfi einkarekinna fjölmiðla frá árinu 2018. Þá er í frumvarpinu gerður greinarmunur í skattalegu tilliti á höfundarlaunum annars vegar og tekjum af höfundaréttindum hins vegar þar sem lagt verður til að hvers konar endurgjald til höfunda og rétthafa fyrir afnot af hugverki, að undanskildum höfundarlaunum, teljist til fjár­magnstekna.

     

    Frumvarp til laga um breytingu á tollalögum, nr. 88/2005 (gjafafríðindi, persónu­upplýs­ing­ar, aðstaða til tolleftirlits, rafræn skil upplýsinga, sektargerðir, leit á mönnum, tollfríð­indi).
    Með frumvarpinu verða lagðar til breytingar á ákvæðum tollalaga með það fyrir augum að endurskilgreina gjafafríðindi, treysta heimildir tollstjóra til vinnslu og meðferðar persónuupplýs­inga, tryggja aðstöðu til tolleftirlits hjá inn- og útflytjendum, undirbyggja rafræn skil á skýrslum og gögnum og rafrænar greiðslur, einfalda sektargerðir á vettvangi, endurskoða ákvæði um leit á mönnum, endurskilgreina hugtök í 6. og 7. gr. tollalaga, kveða nánar á um réttaráhrif brota gegn skilyrðum tollafríðinda, o.fl.

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt (bygginga­starfsemi, almenningssamgöngur o.fl.).
    Með frumvarpinu verða lagðar til breytingar á ákvæðum laganna er varða byggingastarfsemi, almenningssamgöngur o.fl.

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 161/2002, um fjármálafyrirtæki (samstæður, útibú, þjónustu­starfsemi og starfsemi milli landa).
    Með frumvarpinu verða lagðar til breytingar á V. kafla laganna sem fjallar um starfsemi fjármála­fyrirtækja á milli landa og XIII. kafla laganna sem fjallar m.a. um eftirlit á samstæðugrunni. Frum­varpið byggist á tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2013/36/ESB um stofnun og starfsemi fjár­málafyrirtækja og varfærniseftirlit með þeim (CRD IV). Með frumvarpinu verða lagðar til breyt­ingar á lagareglum um starfsemi og eftirlit með útibúum og þjónustustarfsemi fjármála­fyrirtækja á EES-svæðinu, starfsemi og eftirlit með útibúum fjármálafyrirtækja utan EES-svæðisins hér á landi, eftirlit á samstæðugrunni, samstarf og upplýsingaskipti eftirlitsaðila. Innleiðing.

     

    Frumvarp til laga um rekstraraðila sérhæfðra sjóða.
    Frumvarpið felur í sér innleiðingu á tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2011/61/ESB um rekstraraðila sérhæfðra sjóða (Alternative Investment Fund Managers Directive, AIFMD). Um er að ræða heildarlög og frumvarpið hefur meðal annars að geyma ákvæði um starfsleyfi sérhæfðra sjóða, vörsluaðila og skipulags- og gagnsæiskröfur. Tilskipunin var tekin upp í EES-samninginn 30. september 2016, með ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 202/2016. Innleiðing.

     

    Frumvarp til laga um greiðsluþjónustu.
    Frumvarpið felur í sér innleiðingu á tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2015/2366 (Pay­ment Services Directive, PSD) um greiðsluþjónustu á innri markaðnum og kallar á endurskoðun laga nr. 120/2011, um greiðsluþjónustu. Samkvæmt tilskipuninni verða bankar að opna fyrir aðgengi nýrra greiðsluþjónustuveitenda að bankaupplýsingum neytenda með samþykki þeirra. Tilskipunin hefur ekki verið tekin upp í EES-samninginn. Innleiðing.

     

    Síðustu ár hafa breytingarnar sem hin nýja tilskipun um greiðsluþjónustu, oft nefnd PSD2, verið mikið til umræðu. Til dæmis um umræðuna má nefna að í júní 2018 gaf Seðlabanki Íslands út skýrslu á vefsíðu sinni sem nefnist Fjármálainnviðir. Snertir Seðlabankinn á því hverjar helstu breytingarnar verði á fjármálamarkaði með innleiðingu PSD2. Í kjölfar innleiðingarinnar er gert ráð fyrir því að framboð og notkun nýrra greiðslulausna muni aukast hér á landi og að þjónustan verði jafnframt veitt af aðilum sem ekki stunda hina hefðbundnu bankastarfsemi. Ýmis lagaleg álitaefni hafa komið upp í umræðuna hvað varðar PSD2 og ber þar helst að nefna samband hennar við GDPR, persónuverndarreglugerð ESB. Þar sem um mikla breytingu á greiðsluþjónustu er að ræða munu vafalaust verða ýmis lagaleg álitaefni sem vakna við innleiðinguna og þegar lögin hafa tekið gildi. Verður fróðlegt að fylgjast með framvindu þessa máls.

     

    Frumvarp til laga um markaði fyrir fjármálagerninga.
    Með frumvarpinu, sem felur í sér innleiðingu í íslenskan rétt á tilskipun 2014/65/ESB og reglugerð (ESB) nr. 600/2014 um markaði fyrir fjármálagerninga (MiFID II/MiFIR), er lagt til að sett verði ný heildarlög um markaði fyrir fjármálagerninga. Um nokkuð umfangsmikla breytingu er að ræða á gildandi rétti sem kallar á breytingar á m.a. lögum nr. 161/2002, um fjármálafyrirtæki, lögum nr. 108/2007, um verðbréfaviðskipti, og lögum nr. 110/2007, um kauphallir. Innleiðing.

     

    Innleiðing á ofangreindri tilskipun hefur, líkt og PSD2 tilskipunin, hefur verið til umræðu í íslensku samfélagi síðustu misseri. MiFID II tilskipunin hefur í raun för með sér uppfærslu á MiFID I tilskipuninni sem innleidd var í íslenskan rétt árið 2007 og hafði það að markmiði að samræma regluverk og umgjörð innan evrópskra fjármálamarkaði ásamt því að auka vernd fjárfesta. Breytingarnar sem MiFID II mun hafa í för með sér eru að auka skilvirkni og gagnsæi fjármálamarkaða og skapa fjárfestavernd.

     

    Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 128/2011, um verðbréfasjóði, fjárfestingarsjóði og fagfjárfestasjóði.
    Með frumvarpinu verða lagðar til breytingar á núverandi lögum um verðbréfasjóði, vegna innleið­ingar á tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2014/91/ESB (UCITS V). Tilskipunin var tekin upp í EES-samninginn þann 9. febrúar 2018, með ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 20/2018. Innleiðing.

     

    Nálgast má þingmálaskránna í heild sinni í hlekk að ofanverðu með fréttinni.

  • Mismunandi áherslur og aðferðir við afnám stimpilgjalda.

    Fyrir Alþingi liggja tvö frumvörp um afnám stimpilgjalda. Annars vegar lagt fram af helmingi þingmanna Sjálfstæðisflokksins og hins vegar af þingmönnum Viðreisnar.

     

    Þingmenn Sjálfstæðisflokksins leggja til að stimpilgjöld af kaupum einstaklinga á íbúðarhúsnæði sem eru nú 0,8% verði afnumin. Í greinargerð með frumvarpinu segir að markmið þess eru að auðvelda fólki að afla sér íbúðarhúsnæðis og auka skilvirkni og flæði á markaði með íbúðarhúsnæði. Mikil þörf sé á að auðvelda fólki eins og frekast er unnt að eignast íbúðarhúsnæði, einkum við aðstæður á borð við þær sem nú ríkja á húsnæðismarkaði.

     

    Þingmenn Viðreisnar leggja til afnám allra stimpilgjalda í tveimur skrefum. 1. janúar 2019 verði helmingslækkun á stimpilgjöldum, þ.e. á einstaklinga og lögaðila. Stimpilgjöld lækka því niður í 0,4% á einstaklinga og niður í 0,8% á lögaðila. 1. janúar 2020 verði svo stimpilgjöld afnumin með öllu við brottfall laga um stimpilgjöld. Í greinargerð með frumvarpinu segir að gjaldtakan mismuni fyrirtækjum eftir eðli starfsemi þeirra og vegi þyngra á fyrirtæki í fjármagnsfrekum rekstri sem krefst t.a.m. viðamikils húsakosts. Skattlagning ætti heldur að taka mið af tekjum og arðsemi.

    Jafnframt segir að skattur sem lagður er á fasteignaviðskipti auki kostnað við flutninga og dregur þannig úr hreyfanleika fólks. Skattlagningin gerir fólki dýrara en ella að koma sér þaki yfir höfuðið eða skipta um húsnæði vegna flutninga eða breyttra fjölskylduaðstæðna.

  • Fjárlagafrumvarp 2019 og tillögur að öðrum lagabreytingum

    Lagabreytingar vegna tekjuhliðar fjárlagafrumvarpsins:

     

    Lög nr. 90/2003, um tekjuskatt með síðari breytingum

    Í frumvarpinu er lagt til að fjárhæðarmörk skattþrepa tekjuskatts manna breytist milli ára í samræmi við breytingar á neysluverðsvísitölu í stað breytinga á launavísitölu, með gildistöku 1. janúar 2019. Markmið breytingarinnar er að samræma verðlagsbreytingu skattþrepa við verðlagsbreytingu persónuafsláttar. Þá er lagt til að á árinu 2019 verði persónuafsláttur hækkaður um 1%, með innleiðingu bráðabirgðaákvæðis við lögin, umfram lögboðna hækkun í samræmi við vísitölu neysluverðs. Um er að ræða einskiptis aðgerð sem hefur áhrif á staðgreiðslu á árinu 2019 og á álagningu opinberra gjalda á einstaklinga á árinu 2020.

     

    Þá er lagt til að almennt tryggingagjald lækki úr 5,40% niður í 5,15%. Áætlað er að breytingin komi til framkvæmda 1. janúar 2019. Sömuleiðis er mælt fyrir um enn frekari lækkun frá 1. janúar 2020, n.t.t. að almenna tryggingagjaldið verði 4,90%.

     

    Einnig eru lagðar til breytingar á barnabótum. Í fyrsta lagi að tekjutengdar barnabætur með hverju barni undir 18 ára aldri verði hækkaðar um 5%. Í öðru lagi að neðri skerðingarmörk tekna verði hækkuð, þ.e. úr 2,9 millj. kr. í 3,6 millj. kr. á ári hjá einstæðu foreldri og úr 5,8 millj. kr. í 7,2 millj. kr. hjá hjónum, sem svarar til 24,1% hækkunar. Samkvæmt gildandi lögum skerðast barnabætur í föstu hlutfalli við tekjuskattsstofn eftir fjölda barna en í frumvarpinu er lagt til að skerðingarhlutfallið verði háð tekjum. Þannig verði skerðingarhlutfallið 4% með einu barni, 6% með tveimur börnum og 8% með þremur börnum eða fleiri af tekjuskattsstofni á bilinu 7,2 millj. kr. að 11 millj. kr. hjá hjónum og á bilinu 3,6 millj. kr. að 5,5 millj. kr. hjá einstæðu foreldri. Hins vegar verði skerðingarhlutfallið 5,5% með einu barni, 7,5% með tveimur börnum og 9,5% með þremur börnum eða fleiri af tekjuskattsstofni umfram 11 millj. kr. hjá hjónum og 5,5 millj. kr. hjá einstæðu foreldri. Í þriðja lagi er lagt til að tekjutengdar barnabætur með börnum yngri en sjö ára hækki um 5%, eða úr 133.300 kr. í 140.000 kr., en skerðingarhlutfall verði áfram 4% óháð tekjum.

     

    Jafnframt er lögð til tímabundin breyting á reiknireglum vaxtabóta sem að óbreyttu hefði fallið niður um næstu áramót verði framlengd um eitt ár. Jafnframt er lagt til að eignarmörk bótanna hækki um 10% og vaxtagjalda- og vaxtabótafjárhæðir hækki um 5%. Gert er ráð fyrir að ákvæðið komi til framkvæmda við ákvörðun á fyrirframgreiðslu vaxtabóta og við álagningu opinberra gjalda á árinu 2019.

     

    Lagabreytingar á ýmsum öðrum lögum vegna fjárlagafrumvarpsins:

     

    Lög nr. 129/2009 um umhverfis- og auðlindaskatta með síðari breytingum.

    Lagt hefur verið til að fjárhæðir kolefnisgjalds verði hækkaðar um 10% frá 1. janúar 2019 og 10% frá 1. janúar 2020.

     

    Lög nr. 96/1995 um gjald af áfengi og tókaki með síðari breytingum.

    Lögð er til 2,5% hækkun áfengis- og tóbaksgjalda til samræmis við almennar verðlagsbreytingar. Ásamt þessu er lögð til sú breyting að áfengisgjald verði nú miðað við upplýsingar er koma fram á umbúðum áfengrar vöru í þeim tilgangi að einfalda álagningu áfengisgjalds. Stjórnvöld hafi engu að síður heimild til að mæla vínandamagnið telji þau upplýsingar á umbúðum rangar. Slíkri framkvæmd er ætlað að tryggja samræmi í álagningu áfengisgjalds hvað varðar áfengi framleitt hérlendis og erlendis þar sem ekki er algengt að skýrslur um vínandamagn fylgi sendingargögnum vegna innflutts áfengis.

     

    Lög nr. 29/1993 um vörugjald af ökutækjum, eldsneyti o.fl. með síðari breytingum.

    Lagðar hafa verið fram breytingar á vörugjaldi af bensíni. Miðar breytingin við að almennt vörugjald af bensíni hækki um 0,7 kr. á hvern lítra, sérstakt vörugjald af blýlausu bensíni hækki um 1,1 kr. á hvern lítra og sérstakt vörugjald á öðru bensíni hækki um 1,15 kr. á hvern lítra. Er hækkunin tilkomin vegna almennra verðlagsbreytinga.

     

    Lög nr. 87/2004 um olíugjald og kílómetragjald með síðari breytingum.

    Lagðar hafa verið fram breytingar á fjárhæð olíugjalds, sem er vörugjald af gas-, dísil- og steinolíu. Breytingin lýsir sér í 2,5% hækkun á gjaldinu vegna almennra verðlagsbreytinga. Ásamt þessu hefur verið lögð fram tillaga að hækkun á fjárhæðum kílómetragjalds og sérstaks kílómetragjalds. Nemur hækkunin 2,5% til samræmis við almennar verðlagsbreytingar.

     

    Lög nr. 39/1988 um bifreiðagjald með síðari breytingum.

    Lagt hefur verið til að bifreiðagjald hækki um 2,5% vegna almennra verðlagsbreytinga.

     

    Lög nr. 99/1999 um greiðslu kostnaðar við opinbert eftirlit með fjármálastarfsemi með síðari breytingum.

    Lögð hefur verið fram breyting á gildandi álagningarhlutfalli ýmissa félaga. Álagningarhlutfalla rekstrarfélaga verðbréfasjóða, fagfjárfestasjóða og Íbúðalánasjóðs hækkar á meðan álagningarhlutfall viðskiptabanka, vátryggingafélaga, lífeyrissjóða og Lánasjóðssveitarfélaga lækkar. Önnur álagningarhlutföll haldast óbreytt samkvæmt frumvarpinu. Einnig er lögð til lækkun á hlutfalli gjalds sem fjármálafyrirtæki greiða til að standa undir kostnaði af rekstri umboðsmanns skuldara.

     

    Lög nr. 125/1999 um málefni aldraðra með síðari breytingum.

    Lagt hefur verið til að gjald í Framkvæmdasjóð aldraðra samkvæmt lögum um málefni aldraðra, nr. 125/1999, verði hækkað um 2,5% og nemi 11.454 kr. á hvern gjaldanda við álagningu opinberra gjalda á árinu 2019 vegna tekna ársins 2018. Ásamt þessu með vísan til fjárhagsvanda ríkissjóðs og sparnaðarkröfu fjárlagaheimilda er lagt til að gildistími ákvæðis til bráðabirgða VII í lögunum verði framlengt svo Framkvæmdasjóður aldraðra hafi tímabundna heimild til að kosta rekstur hjúkrunarrýma aldraðra. Þá er lagt til að við lögin bætist nýtt bráðabirgðaákvæði sem feli Framkvæmdasjóð aldraðra heimild til að óska eftir því að Tryggingastofnun ríkisins geri samanburð á útreikningi á kostnaðarþátttöku heimilismanna fyrir og eftir gildistöku laga nr. 166/2006 og 120/2009. Verði niðurstaða skoðunar Tryggingastofnunar sú að kostnaðarþátttaka heimilismanns hafi aukist frá gildistöku fyrrnefndra laga skal dvalarframlag vegna ársins 2019 leiðrétt til samræmis við það.

     

    Lög nr. 91/1987 um sóknargjöld o.fl. með síðari breytingum.

    Lagt hefur verið til að föst krónutala sóknargjalda hækki um 3 kr. á hvern einstakling 16 ára og eldri á mánuði. Er því gjaldið 934 kr. á mánuði árið 2019 og nemur hækkunin um 0,32%.

     

    Lög nr. 70/2012 um loftslagsmál með síðari breytingum.

    Lagt hefur verið til að fjárhæð losunargjalds vegna gjaldskyldrar losunar skv. 4. mgr. 14. gr. laga um loftslagsmál, nr. 70/2012, verði breytt til samræmis við breytingar á meðalverði losunarheimilda á Evrópska efnahagssvæðinu eins og það er á árstímabili sem lýkur 31. júlí árið áður. Gert er ráð fyrir að breytingin muni hafa óveruleg áhrif á tekjur ríkissjóðs.

     

    Lög nr. 23/2013 um Ríkisútvarpið, fjölmiðil í almannaþágu með síðari breytingum.

    Lagt hefur verið til að hinn svokallaði nefskattur, n.t.t. hið sérstaka gjald sem ríkisskattstjóri leggur á samhliða álagningu opinberra gjalda með heimild í 1. tölul. 1. mgr. 14. gr. laga um Ríkisútvarpið, fjölmiðil í almannaþágu, hækki. Nemur skatturinn nú 17.500 kr.

     

    Lög nr. 60/2012 um atvinnutengda starfsendurhæfingu og starfsemi starfsendurhæfingarsjóða með síðari breytingum.

    Lagt hefur verið til að ákvæði til bráðabirgða III í lögunum verði framlengt um eitt ár. Atvinnurekendur, þeir sem stunda sjálfstæða starfsemi og lífeyrissjóðir munu því greiða áfram sama hlutfall af stofni til iðgjalds skv. 3. gr. laga um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða, nr. 129/1997, á árinu 2019 eins og á árunum 2016, 2017 og 2018 eða 0,10%.

     

    Lög nr. 162/2002 um úrvinnslugjald með síðari breytingum.

    Lagðar hafa verið til breytingar á viðauka IV við lögin. Varða breytingarnar hvaða úrvinnslugjald skuli innheimta vegna tiltekinna tollskrárnúmera. Annars vegar varða breytingarnar að úrvinnslugjald sem lagt var á vegna innflutnings á olíu sem fellur undir tollskrárnúmer 2710.1920 skal nú vera það sama og vegna smurolíu eða 35 kr./kg. Auk þessa var gerð breyting á tollskrárnúmeri er svartolía fellur undir en sama gjald innheimt vegna þess. Hins vegar varða breytingarnar úrvinnslugjald vegna hjólbarða en í ljós hefur komið að það vantar á tollskrárnúmer 8701.2021 og 8701.2029 í viðauka XVI við lögin. Varðar tollskrárnúmerin dráttarbifreiðar fyrir festivagna. Skal úrvinnslugjaldið vera 18.000 kr. á hvert tæki.

     

    Ný löggjöf um stuðning við bókaútgáfu

    Lagt hefur verið til að tekinn verði upp sérstakur stuðningur við bókaútgefendur vegna hluta framleiðslukostnaðar sem fellur til við útgáfu bóka á íslensku. 

     

    Í hlekk með fréttinni er að finna ítarlega umfjöllun fjármála- og efnahagsráðuneytisins um fjárlagafrumvarpið, en þar má einnig nálgast frumvarpið í heild sinni.

  • Skattlagning stafræna hagkerfisins - tillaga framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins

    Skattlagning fyrirtækja þar sem meginstarfsemi fyrirtækjanna fer fram með stafrænum hætti hefur verið til umræðu meðal stjórnmálamanna innan Evrópusambandsins síðustu misseri. Kallað hefur verið eftir aðgerðum á þessu sviði og hefur Evrópusambandið stigið fyrstu skref í átt að skattlagningu stafrænna fyrirrtækja innan sambandsins.

     

    Aðdragandann að fyrstu aðgerðum Evrópusambandsins má rekja til byrjun þessa árs. Þann 16. mars s.l. gaf Efnahags- og framfarastofnunin (OECD) út bráðabirgðaskýrslu um skattalegar áskoranir er kunna að rísa vegna stafrænnar væðingar (e. Tax Challenges Arising from Digitalisation), en skýrslan er hluti af aðgerð nr. 1 um skattlagningu hins stafræna hagkerfis í aðgerðaráætlun OECD og G20 ríkjanna um rýrnun skattstofna og tilfærslu hagnaðar (e. OECD/G20 Base Erosion and Profit Shifting Project). Viku síðar, þann 21. mars s.l., kynnti framkvæmdastjórn Evrópusambandsins tillögur að röð aðgerða er hafa það að markmiði að tryggja sanngjarna og árangursríka skattlagningu innan stafræna hagkerfisins.

     

    Úr tillögum framkvæmdastjórnarinnar ber annars vegar helst að nefna tillögur að bráðabirgðaaðgerð sem felur í sér skattlagningu veltu stafrænnar þjónustu (e. Digital Service Tax on Revenues) og hins vegar tillögur til lengri tíma litið en með þeim tillögum kynnti framkvæmdastjórnin til leiks hugmyndina um stafræna fasta atvinnustöð (e. Digital Permanent Establishment). Umfjöllun sem hér fylgir takmarkast þó við fyrri tillögu framkvæmdastjórnarinnar, þ.e. um bráðabirgðaaðgerðina um stafræna skattlagningu á veltu fyrirtækja vegna stafrænnar þjónustu.

     

    Hugmyndir framkvæmdastjórnarinnar um skattlagningu á veltu af stafrænni þjónustu er háð ýmsum takmörkunum og skilyrðum. Framkvæmdastjórnin áætlar að skattlagningin taki gildi 1. janúar 2020 og miðar við 3% skattlagningu af brúttó veltu af viðkomandi stafrænni þjónustu. Áætlað er að skattlagningin muni einungis taka til fyrirtækja af ákveðinni stærð, n.t. fyrirtækja sem hafa a.m.k. árlega alþjóðlega heildarveltu upp á 750 milljónir evra og þar af 50 milljónir evra veltu vegna stafrænnar þjónustu innan Evrópusambandsins. Skattlagningunni er þá einvörðungu ætlað að taka til ákveðinnar stafrænnar þjónustu og verður skattskyld í því landi þar sem viðkomandi þjónusta er nýtt. Sé þjónustan nýtt í mörgum aðildarríkjum Evrópusambandsins verður skattstofninum skipt milli ríkja. Áætlað er að skattlagningin taki til 200 fyrirtækja sem veita stafræna þjónustu innan Evrópusambandsins og muni auka skattstofna aðildarríkja Evrópusambandsins um 5 milljarða evra.

     

    Ekki hefur ríkt fullkomin samstaða meðal aðildarríkjanna um ágæti þessara hugmynda framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins. Í því sambandi má t.a.m. nefna sameiginlega yfirlýsingu Svíþjóðar, Danmerkur og Finnlands varðandi tillögurnar. Gagnrýni Norðurlandanna innan Evrópusambandsins snýr að því að Evrópusambandið skuli ekki ráðast í þessar breytingar á skattframkvæmd nema það náist samkomulag um sömu framkvæmd á alþjóðavísu. Í ljósi þess að ef ekki næst að samræma framkvæmdina á alþjóðavísu verði ekki um árangursríka breytingu að ræða innan Evrópusambandsins. Ítreka þjóðirnar að um undanþágu á meginreglu um hvar tekjur skuli skattlagðar sé að ræða og þurfi því að vanda sérstaklega til verka. Lúxemborg og Írland eru sambærilegrar skoðunar, en þarlendis er stór hluti af stórum bandarískum fyrirtækjum sem veita stafræna þjónustu innan Evrópusambandsins m.a. staðsettur. Aftur á móti hafa stærri ríki, eins og Frakkland og Ítalía, lýst yfir skjótum lausnum í þessum málaflokki, aðallega vegna rýrnun skattstofna þeirra og tilfærslu hagnaðar til lágskattaríkja.

     

    Á óformlegum fundi Ecofin (stjórnarsvið efnahags- og fjármála innan Evrópusambandsins) nú í byrjun september var skattlagning stafræna hagkerfisins til umræðu meðal fjármálaráðherra aðildarríkja Evrópusambandsins. Í fréttatilkynningu sem Ecofin sendi frá sér í kjölfar fundarins kom fram að mat fjármálaráðherra Austurríkis, Hartwig Löger, var að líklegt sé að samkomulag náist innan Evrópusambandsins fyrir lok árs 2018 hvað bráðabirgðaaðgerð framkvæmdastjórnarinnar varðar. Í fréttatilkynningunni er jafnframt haft eftir Löger að mikilvægt sé að efla umræðu um skattlagningu stafræna hagkerfisins á alþjóðavísu með aðkomu OECD.

     

    Fróðlegt verður að fylgjast með framvindu þessa mála og hver afstaða ríkisstjórnar Íslands verður, komi til þess að framkvæmdin verði að veruleika innan Evrópusambandsins. Í hlekk með fréttinni er að finna fréttatilkynningu Ecofin um málið.

  • Frumvarp til laga - breyting á lögum um ársreikninga

    Í hlekk að ofan með fréttinni er að finna frumvarpið í heild sinni.