Stimpilgjald - hlutaskipting félags

E.g., 2020-11-29
E.g., 2020-11-29
  • A. Ný lög um frestun gjalddaga tryggingagjalds og staðgreiðslu opinberra gjalda

    Þann 13. mars sl. samþykkti Alþingi lög nr. 17/2020, um breytingu á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda og lögum um tryggingagjald (frestun gjalddaga). Lögum þessum er ætlað að bregðast við skyndilegum og ófyrirséðum efnahagsvanda vegna COVID-19 heimsfaraldursins. Aðgerðirnar miða að því að skapa viðspyrnu við þann efnahagsvanda sem samfélagið þarf að takast á við ásamt því að reyna að tryggja að neikvæð áhrif á atvinnulífið vari sem skemmst.

     

    Breytingar samkvæmt lögunum eru sem hér segir:

     

    • Fresta greiðslu hluta tryggingagjald. Lögaðilum skal heimilt að fresta greiðslu er nemur helmingi þess tryggingagjalds, sem að óbreyttu var á eindaga 16. mars til 15. apríl.
    • Fresta greiðslu hluta á staðgreiðslu opinberra gjalda. Lögaðilum skal heimilt að fresta greiðslu er nemur helmingi þeirrar staðgreiðslu opinberra gjalda, sem að óbreyttu var á eindaga 16. mars til 15. apríl.
    • Álagi ekki beitt vegna ofangreinds. Álagi skv. 28. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda verður ekki beitt á þann helming greiðslu sem frestun fékkst fyrir, fyrr en 16. apríl.

     

    Meðfylgjandi tafla inniheldur yfirlit yfir hina nýju gjalddaga.

    Gjald Fyrri eindagi Nýr eindagi
    Tryggingagjald 16. mars 15. apríl
    Staðgreiðsla opinberra gjalda 16. mars 15. apríl

     

     

     

     

    B. Einstaklingar í sóttkví án einkenna þess að vera sýktir, sæti ekki launamissi

    Tímalína máls: A) Frumvarp lagt fyrir Alþingi 13. mars. B) Á dagskrá velferðarnefndar Alþingis, 17. mars.*
    *Tímalína þessi kann að taka breytingum til samræmis við framvindu málsins.

     

    Efnahagsleg áhrif COVID-19 faraldursins eru slík að tekjutap atvinnurekenda getur ollið því að erfitt getur reynst þeim að greiða laun. Þá kann einnig að vera að starfsmenn eigi ekki rétt á veikindadögum sitji þeir í sóttkví vegna fyrirmæla heilbrigðisyfirvalda en þó án þess að sýna einkenni þess að vera sýktir. Því þótti félags- og barnamálaráðherra nauðsynlegt að einstaklingar, sem sæta sóttkví samkvæmt framangreindu, hafi möguleika á því að sækja um greiðslur vegna launataps sem þeir kunna að verða fyrir.

     

    Til að bregðast við framangreindu lagði ráðherrann fyrir Alþingi frumvarp til „laga um tímabundnar greiðslur vegna launa einstaklinga sem sæta sóttkví samkvæmt fyrirmælum heilbrigðisyfirvalda án þess að sýna merki þess að vera sýktir.“  Verði frumvarpið að lögum fela verða helstu breytingar samkvæmt sem hér segir:

     

    • Launamönnum sem sæta sóttkví séu greidd laun. Í þeim tilvikum sem launamenn sem sæta sóttkví en eiga ekki veikindarétt eða önnur réttindi til launa skal ríkið standa straum að launakostnaði.
    • Markmið laganna að einstaklingur geti fylgt fyrirmælum heilbrigðisyfirvalda um sóttkví án þess að hafa áhyggjur af launatapi.
    • Frumvarpið á eingöngu við almennan vinnumarkað. Þar sem frumvarpið tekur einungis til atvinnurekenda, launþega og sjálfstætt starfandi einstaklinga á almennum vinnumarkaði er áætlað að það nái til rúmlega 140 þúsund einstaklinga, eða alls 75% allra starfandi einstaklinga á vinnumarkaði.
    • Aðstoð háð skilyrðum. Í frumvarpinu er gert ráð fyrir að tiltekin skilyrði þurfi að vera uppfyllt, t.a.m. að atvinnurekandi sæki um greiðslur vegna launamanns sem sætir sóttkví, að atvinnurekandi hafi sannanlega greitt laun hans á tímabilinu (1. febrúar 2020 – 30. apríl 2020) o.fl.
    • Fjárhæðartakmörkun. Þá er gert ráð fyrir því í frumvarpinu að greiðslur ríkisins samkvæmt frumvarpinu geti aldrei verið hærri en 633.000 kr. fyrir hvern launa mann miðað við heilan almanaksmánuð.

     

    C. Aukin réttur til greiðslu atvinnuleysisbóta vegna minnkaðs starfshlutfalls

    Tímalína máls: A) Frumvarp lagt fyrir Alþingi 13. mars. B) Á dagskrá velferðarnefndar Alþingis, 17. mars.*
    *Tímalína þessi kann að taka breytingum til samræmis við framvindu málsins.

     

    Fyrir Alþingi liggur einnig frumvarp félags- og barnamálaráðherra til laga um breytingu á lögum um atvinnuleysistryggingar og lögum Ábyrgðarsjóð launa. Markmið frumvarpsins er að aðstoða fyrirtæki við að halda ráðningarsambandi við starfsfólk sitt þar til rekstrarerfiðleikar vegna COVID-19 faraldursins eru yfirstaðnar. Þær breytingar sem til eru lagðar í frumvarpinu gilda því aðeins í afmarkaðan tíma.

     

    Fyrirtæki sem eiga í tímabundnum rekstrarörðuleikum eru hvött til þess að nýta sér þann kost að lækka starfshlutfall starfsfólks tímabundið fremur en að grípa til uppsagna. Það er verðmætt fyrir samfélagið að sem flestir haldi virku ráðningarsambandi við vinnuveitanda.

     

    Verði frumvarpið að lögum eru breytingarnar sem því fylgir eftirfarandi:

     

    • Einstaklingur sem sækir um atvinnuleysisbætur samhliða minnkuðu starfshlutfalli getur átt rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta. Sá réttur tæki til þeirrar fjárhæðar sem næmi hlutfallslegum mismun réttar launamannsins hefði hann misst starf sitt að öllu leyti og þess starfshlutfalls sem hann gegnir áfram. Þau skilyrði sem eru fyrir hendi eru að fyrra starfshlutfallið hafi verið lækkað hlutfallslega um að minnsta kosti 20% og að launamaðurinn haldi 50% starfshlutfalli hið minnsta.

     

    Úrræðið skal vera í gildi þar til 30. júní 2020 en vegna tímabundinna þrenginga á vinnumarkaði er gert ráð fyrir því að verði frumvarpið samþykkt óbreytt, muni það hafa jákvæð áhrif á vinnumarkaðinn. Þar sem áhersla er lögð á að fleiri launamenn haldi virku ráðningarsambandi við vinnuveitanda sinn en ella er frumvarpinu ætlað að draga úr atvinnuleysi.

     

    Þá eru eftirfarandi dæmi til útskýringar:

    Starfsmaður Meðal heildarlaun sl. 3m fyrir skatt Skerðing starfshlutfalls Atvinnuleysisbætur Laun frá launagreiðanda Laun með bótum án skerðingar Skerðing v/ hámarks Laun frá ríkissjóði Heildarlaun
    Starfsmaður 1 500.000 20% 91.281 400.000 491.281 -91.281 0 kr. 400.000
    Starfsmaður 2 812.500 20% 91.281 650.000 741.281 -91.281 0 kr. 650.000
    Starfsmaður 3 500.000 50% 228.202 250.000 478.202 -78.202 150.000 kr. 400.000
     

     

    Forsendur dæma skv. frumvarpi:

    Fullar atvinnuleysisbætur, kr. 456.404
    Lágmarkslækkun starfshlutfalls 20%
    Hámarkslækkun starfshlutfalls 50%
    Hámarksgreiðsla launa eftir lækkun starfshlutfalls (% af meðal heildarlaunum sl. þriggja mánaða) 80%
    Hámarkslaun með bótum, kr. 650.000

     

    D. Frekari aðgerðir boðaðar

    Að lokum má nefna að ríkisstjórnin hefur boðað frekari aðgerðir á næstu dögum til að bregðast við þeim áskorunum sem COVID-19 faraldurinn hefur óhjákvæmilega í för með sér. Áætlun ríkisstjórnarinnar, sem samþykkt var þann 10. mars sl., er í sjö liðum og aðgengileg á hlekk meðfylgjandi frétt þessari.

     

    Fróðlegt verður að sjá framvindu mála og munu KPMG Lögmenn ehf. fylgjast náið með.

     

  • Nánar um tilefni og meginefni breytinganna:

     

    Í greinargerð með frumvarpi er varð að lögum nr. 111/2019 segir að ástæða breytinganna sé að „Núgildandi fyrirkomulag á skattlagningu tekna af höfundaréttindum hefur sætt gagnrýni þar sem komið hafa fram þau sjónarmið að eðlilegt þyki að tekjur vegna nýtingar á verkum sem þegar hafa verið sköpuð séu skattlagðar eins og aðrar tekjur manna af eignum sínum. Þá hefur einnig verið talið óeðlilegt að skattleggja umræddar greiðslur sem launatekjur þegar höfundur tiltekins verks er látinn en verkið heldur áfram að gefa af sér tekjur til erfingja eða annarra einstaklinga sem rétthafa.“

     

    Í frumvarpinu kemur enn fremur fram að gert sé ráð fyrir að breytingar á skattlagningu höfundargreiðslnanna hafi í för með sér neikvæð áhrif á tekjur ríkissjóðs þar sem lækkun tekna af tekjuskatti og tryggingagjaldi muni nema hærri fjárhæð en hækkun tekna af fjármagnstekjuskatti.

     

    Í hlekk með fréttinni er að finna lögin í heild sinni.

  • Orðrétt segir um úrlausnarefnið:

    1. Forsaga máls og tilefni.

    Forsögu og tilefni málsins má rekja til frumvarps um sama efni sem lagt var fram á síðasta löggjafarþingi af hálfu þingmanna stjórnarmeirihlutans.

    2. Hvert er úrlausnarefnið?

    Með frumvarpinu verða lagðar til breytingar á lögum um erfðafjárskatt, nr. 14/2004, í tengslum við þrepaskiptingu erfðafjárskatts. Í frumvarpinu verður í fyrsta lagi lagt til að erfðafjárskatturinn verði þrepaskiptur, þ.e. annars vegar 5% af fjárhæð allt að 75.000.000 kr. og hins vegar 10% af því sem er umfram 75.000.000 kr. Í öðru lagi verður lagt til að fjárhæðarmörk skattþrepa taki árlegum breytingum miðað við þróun vísitölu neysluverðs. Þá verður jafnframt lagt til að sökum þrepaskiptingu erfðafjárskatts verði erfðafjárskattur á fyrirframgreiddum arfi sá sami og í hærra skattþrepinu, þ.e. 10%.

    3. Að hvaða marki duga gildandi lög og reglur ekki til?

    Samkvæmt 40. gr. Stjórnarskrár Íslands, nr. 33/1944, má engan skatt á leggja né breyta né af taka nema með lögum. Þá segir í 77. gr. að skattamálum skuli skipað með lögum og ekki megi fela stjórnvöldum ákvörðun um hvort leggja skuli á skatt, breyta honum eða afnema hann. Þá verði enginn skattur lagður á nema heimild hafi verið fyrir honum í lögum þegar þau atvik urðu sem ráða skattskyldu. 

     

    Skjalið sem mælir fyrir um áformin má nálgast á hlekk með fréttinni (uppi í hægra horninu)

  • Orðrétt segir í frétt ráðuneytisins:

    "Þann 26. september sl. afhentu íslensk stjórnvöld Efnahags- og framfarastofnuninni, OECD, tilkynningu um fullgildingu marghliða samnings um breytingar á tvísköttunarsamningum til þess að koma í veg fyrir rýrnum skattstofna og tilfærslu hagnaðar. Mun samningurinn koma til framkvæmda þann 1. janúar 2020.

    Marghliða samningur um breytingar á tvísköttunarsamningum til þess að koma í veg fyrir rýrnum skattstofna og tilfærslu hagnaðar (hér eftir skammstafað MLI eða Multilateral Instrument) er hluti af BEPS, aðgerðaráætlun OECD. 

    Í MLI eru sett fram 16 atriði sem ríki geta tekið upp og þar með breytt gildandi samningum sínum. Ákvæði MLI ganga framar tilgreindum ákvæðum í tvísköttunarsamningum þeirra ríkja sem hafa komist að sameiginlegri niðurstöðu um að beita MLI. Af þessum 16 atriðum eru fjórar lágmarkskröfur sem undirritunarríki verða að taka upp í samninga sína og er þær að finna í BEPS aðgerðum númer 6 og 14.

    Aðgerð 6 fjallar um leiðir til að koma í veg fyrir misnotkun tvísköttunarsamninga. Þar kemur fram að taka verði upp nýjan formála í tvísköttunarsamninga þar sem því er lýst yfir að með samningnum sé ekki eingöngu stefnt að því að koma í veg fyrir tvísköttun heldur einnig að koma í veg fyrir að tækfæri skapist til þess að komast alfarið hjá skattlagningu eða lækka skatta með skattsvikum. Jafnframt að bætt verði við ákvæði um að unnt sé að hafna því að veita ávinning sem samningurinn felur í sér ef megintilgangur með ráðstöfunum er að nýta sér þennan ávinning.

    Aðgerð 14 á að tryggja að þegar upp kemur ágreiningur um túlkun tvísköttunarsamningsins þá verði bær stjórnvöld samningsríkjanna að leysa úr þeim ágreiningi eftir fremsta megni. Ákvæði um framkvæmd gagnkvæms samkomulags milli bærra stjórnvalda hefur lengi verið hluti af tvísköttunarmódeli OECD og er almennt til staðar í tvísköttunarsamningum. Í aðgerð 14 segir að í samningum eigi að vera ákvæði sem tryggi að samkomulag bærra stjórnvalda verði framkvæmt óháð reglum um tímamörk í innlendum rétti. Jafnframt eigi skattaðilar að geta snúið sér til bærs stjórnvalds í báðum ríkjunum, þ.e. bæði í búseturíki og greiðsluríki, telji þeir að skattlagning í öðru hvoru ríkinu sé ekki í samræmi við tvísköttunarsamning. 

    Samkvæmt tilkynningu íslenskra stjórnvalda sem fylgir MLI verða lágmarksákvæði MLI tekin upp jafnframt því að tilgreindir eru þeir 35 tvísköttunarsamningar Íslands sem falla undir MLI. Tveir nýjustu íslensku tvísköttunarsamningarnir, við Japan og Liechtenstein, uppfylla lágmarkskröfur MLI og í framtíðinni munu allir nýir samningar uppfylla þessar kröfur.

    Vörsluaðili MLI er framkvæmdastjóri OECD sem heldur utan um allar tilkynningar og skrár yfir undirritanir og breytingar. Nánari upplýsingar um MLI er að finna á vef OECD. 

    Norræni tvísköttunarsamningurinn milli Íslands, Danmerkur, Finnlands, Færeyja, Noregs og Svíþjóðar fellur ekki undir MLI. Norðurlöndin hafa því undirritað viðauka við Norðurlandasamninginn þar sem lágmarksákvæði MLI eru tekin upp. Í dag, þann 27. september 2019 voru skjöl um fullgildingu viðaukans afhent í Finnlandi og tekur hann gildi frá og með 1. janúar 2020 að því gefnu að allir aðilar að samningnum hafi fullgilt viðaukann."

  • Fjárhæð gjaldsins verður með eftirfarandi hætti:

    Fiskistofa skal ákvarða og birta fjárhæð gjaldsins með auglýsingu eigi síðar en 1. desember hvert ár til að öðlast gildi fyrir komandi almanaksár. Fjárhæð gjalds á hvert kílógramm slátraðs lax skal miðast við meðaltal alþjóðlegs markaðsverðs á atlantshafslaxi frá ágúst til október næst fyrir ákvörðunardag skv. 1. mgr. og nema því hlutfalli af þeim stofni sem hér segir:

     

    a. 3,5% þegar verð er 4,8 evrur á kílógramm eða hærra,
    b. 2% þegar verð er 4,3 evrur á kílógramm eða hærra en þó lægra en 4,8 evrur á kílógramm,
    c. 0,5% þegar verð er lægra en 4,3 evrur á kílógramm.

     

    Fjárhæð gjalds á hvert kílógramm slátraðs regnbogasilungs skal nema helmingi af gjaldi skv. 2. mgr. Fjárhæð gjalds á hvert kílógramm af slátruðum ófrjóum laxi og laxi sem alinn er í sjó með lokuðum eldisbúnaði skal nema helmingi af gjaldi skv. 2. mgr. Með alþjóðlegu markaðsverði í 2. mgr. er átt við verð á slægðum atlantshafslaxi með haus. Við umreikning úr evrum í íslenskar krónur skal miða við miðgengi í hverjum mánuði fyrir sig.

     

    Þrátta fyrir framangreingreint skal þó fyrst um sinn gilda bráðabirgðaákvæði sem felur í sér að fjárhæð gjalds fyrir hvert kílógramm slátraðs lax og regnbogasilungs nema því hlutfalli reiknistofnsins sem hér segir: 1/7 árið 2020, 2/7 árið 2021, 3/7 árið 2022, 4/7 árið 2023, 5/7 árið 2024 og 6/7 árið 2025.

     

    Í hlekk með fréttinni er að finna lögin í heild sinni.

  • Takmörkun á frádrætti vaxtagjalda

    Frá og með 1. janúar 2019 tóku gildi breytingar á undanþáguákvæði b-liðar 3. mgr. 57. gr. b. laga um tekjuskatt nr. 90/2003, sem fjallar um takmörkun á frádrætti vaxtagjalda milli tengdra aðila. Uppfærð undanþága felur í sér að vaxtagjöld sem greidd eru vegna lánaviðskipta innan samstæðu sem nýtur heimildar til samsköttunar skv. 55. gr. laga um tekjuskatt nr. 90/2003, eða uppfyllir skilyrði til samsköttunar, þegar öll félög í samstæðu eru heimilisföst á Íslandi, falla ekki undir 1. mgr. 57. gr. b. fyrrgreindra laga, sem felur í sér takmörkun á frádrætti vaxtagjalda milli tengdra aðila.

     

    Skattfrádráttur vegna hlutabréfakaupa og nýsköpunarfyrirtækja

    Þann 1. janúar 2019 tóku gildi lög um breytingu á lögum um tekjuskatt nr. 90/2003, og lögum um stuðning við nýsköpunarfyrirtæki. Breytingar er varða skattfrádrátt vegna hlutabréfakaupa fela í sér breytingu á 1. tölul. B-liðar 1. mgr. 30. gr. laga um tekjuskatt, nr. 90/2003, með því að framlengja gildistíma úrræðisins um þrjú ár, þannig að það taki til fjárfestinga allt til ársins 2021, sem og breytingar sem miða að því að einfalda fyrirkomulag ívilnunarinnar, þannig að einstaklingur og félag sem hann hyggst fjárfesta í með hlutabréfakaupum þarf ekki lengur að uppfylla skilyrði frádráttar sem varða annars vegar tengsl einstaklingsins við félagið og hins vegar félagið sjálft og starfsemi þess, eftir að hlutafjáraukning félagsins hefur átt sér stað. Ennfremur hefur skilyrðum laganna sem lúta að einstaklingi sem hyggst nýta sér frádráttinn verið fækkkað, með því að fella brott skilyrðið um að hann megi ekki vera starfsmaður félags sem hann hyggst fjárfesta í við hlutafjáraukningu þess.

     

    Þá voru viðmiðunarfjárhæðir skattfrádráttar vegna rannsóknar- og þróunarkostnaðar nýsköpunarfyrirtækja hækkaðar. Einnig var brottfellt ákvæði um tímabundinn gildistíma laga um stuðning við nýsköpunarfyrirtæki. Úrræðið er því orðið varanlegt um óákveðinn tíma.

     

    Virðisaukaskattur

    Þann 1. janúar 2019 tóku gildi lög um breytingu á lögum um virðisaukaskatt nr. 50/1988. Gerðar voru breytingar í tengslum við gildisdagsetningar og virðisaukaskattskyldu alþjóðaflugvalla. Ennfremur voru gerðar breytingar á 12. gr. og 35. gr. umræddra laga um undanþegna veltu og kaup á þjónustu til landsins. Í breytingunni felst skylda fyrir erlend atvinnufyrirtæki sem selja innlendum aðilum blöð og tímarit á pappírsformi að innheimta og skila virðisaukaskatti af þeirri sölu hérlendis, að því gefnu að veltumörk laganna eigi ekki við.

     

    Samsköttun innan EES

    Frá og með ársbyrjun 2019 tekur 55. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, er varðar samsköttun, einnig til fastra starfsstöðva hlutafélaga og einkahlutafélaga í aðildarríkjum EES.

     

    Tekjuskattur einstaklinga og útsvar

    Frá og með ársbyrjun 2019 hækkaði persónuafsláttur um 4,7%, þar af um 3,7% vegna lögbundinnar verðlagsuppfærslu og um 1% í viðbót samkvæmt sérstakri lagabreytingu til bráðabirgða í sl. desember. Hækkun fjárhæðarmarka milli skattþrepanna fyrir árið 2019 er nú miðuð við vísitölu neysluverðs í stað launavísitölu og er því hækkunin 3,7% milli áranna 2018 og 2019. Fjárhæðarmörk milli þrepa hækkuðu því úr 893.713 kr. í 927.087 kr. á mánuði. Fjöldi skattþrepa og skatthlutföll tekjuskatts eru óbreytt.

    Tvö sveitarfélög hækkuðu útsvar sitt um áramótin en önnur sveitarfélög hafa útsvarið óbreytt. Meðalútsvar í staðgreiðslu er óbreytt, 14,44%. Skattleysismörkin í staðgreiðslu hækkuðu um 4,7% og eru rúmlega 159 þús.kr. á mánuði, þegar tekið er tillit til frádráttar 4% iðgjalds í lífeyrissjóð.

     

    Þess má geta að við mitt ár 2019 fellur brott almennt úrræði til úttektar iðgjalda í séreignarlífeyrissjóð, til kaupa á fasteign eða niðurgreiðslu láns. Stuðningur til kaupa á fyrstu fasteign helst hins vegar óbreyttur.

     

    Barnabætur

    Fjárhæðir barnabóta hækkuðu um 5% milli áranna 2018 og 2019. Þá hækkuðu tekjuskerðingarmörk barnabóta um rúmlega 24% milli ára. Jafnframt var tekjuskerðing barnabóta aukin hjá tekjuhærri fjölskyldum. Þó eru skerðingarhlutföll sem eru 4%, 6% eða 8% eftir fjölda barna óbreytt upp að 5,5 millj.kr. árstekjum hjá einstæðum foreldrum og 11 millj.kr. hjá hjónum/sambýlisfólk. Ef tekjur fara umfram þau mörk hækka skerðingarhlutföll um 1,5 prósentustig og verða 5,5%, 7,5% og 9,5%.

     

    Vaxtabætur

    Fjárhæðir hámarksvaxtagjalda og -vaxtabóta hækkuðu um 5% og eignarmörk bótanna um 10% milli áranna 2018 og 2019.

     

    Tryggingagjald

    Skatthlutfall almenns tryggingagjalds lækkaði um 0,25 prósentustig í ársbyrjun 2019, úr 5,40% í 5,15%. Tryggingagjald í heild ásamt öðrum gjöldum sem reiknast á sama stofn í staðgreiðslu lækkaði því úr 6,85% í 6,60%.

     

    Krónutölugjöld

    Krónutölugjöld á eldsneyti, áfengi, tóbak o.fl. hækkuðu almennt um 2,5% um áramótin. Hið sama gildir um útvarpsgjald og gjald í Framkvæmdasjóð aldraðra. Hækkunin er minni en sem nemur áætlaðri verðbólgu ársins og því lækka þau að raungildi á næsta ári. Kolefnisgjald hækkar þó meira eða um 10%.

     

    Vörugjöld á bílaleigubifreiðar

    Í ársbyrjun var skattastyrkur í formi afsláttar af vörugjöldum sem bílaleigur hafa notið við innflutning bifreiða afnuminn. Af því leiðir að bílaleigur greiða nú sama vörugjald og almennt þarf að greiða af fólksbifreiðum.

     

    Aukatekjur ríkissjóðs

    Aukatekjur ríkissjóðs hækka í samræmi við vísitölu neysluverðs. Aukatekjur ríkissjóðs hækka um tæplega 30% sem endurspeglar hækkun vísitölu neysluverðs yfir sama tímabil. en mörg gjaldanna höfðu haldist óbreytt frá árinu 2010.

     

    Í hlekk með fréttinni má finna samantekt fjármála- og efnahagsráðuneytisins á helstu skatta- og gjaldabreytingum sem tóku gildi í upphafi árs, ásamt töflum til skýringar.

  • Gildistaka breytinga

     

    Breytingalögin öðlast gildi við birtingu. Þrátt fyrir það koma breytingar á tekjuskattslögum ekki til framkvæmda fyrr en 1. janúar 2019 og breyting á virðisaukaskattslögum ekki til framkvæmda fyrr en 1. júlí 2019.

     

    Breytingar á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt

     

    Í 55. gr. tekjuskattslaga er kveðið á um að ríkisskattstjóri geti, að vissum skilyrðum uppfylltum, heimilað að skattlögð séu saman tvö eða fleiri hlutafélög sem hér á landi bera ótakmarkaða skattskyldu. Ákvæðum greinarinnar var breytt á þann veg að hér lendum föstum starfsstöðvum félaga heimilisfastra í aðildarríkjum EES og EFTA eða í Færeyjum verður heimil samsköttun með innlendum samstæðufélögum að uppfylltum sömu skilyrðum og gilda um innlend félög, þ.e. um 90% eignarhald á föstu starfsstöðinni innan samstæðunnar allt viðkomandi sameiginlegt reikningsár, nema þegar um nýstofnaða starfsstöð er að ræða eða lokun starfsstöðvar.

     

    Kveðið er á um viðamikla takmörkun á nýtingu taps fastrar starfsstöðvar við samsköttun. Tap starfsstöðvar er því aðeins frádráttarbært hjá íslensku félagi að ekki sé unnt að jafna tapið hjá erlendu félagi starfsstöðvarinnar.

     

    Meginregla í ríkjum EES er að tap er yfirfæranlegt milli ára líkt og hér á landi. Við álagningu gjalda er því ekki útséð um hvort tap föstu starfsstöðvarinnar kunni að nýtast síðar við skattlagningu í heimaríki hins erlenda félags. Við þær aðstæður girðir takmörkunin fyrir jöfnun tapsins við hagnað samskattaðra íslenskra félaga og því er varla hægt að tala um þátttöku starfsstöðvarinnar í samsköttun.

     

    Breytingar á lögum nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda

     

    Í 3. mgr. 7. gr. laga um staðgreiðslu opinberra gjalda er kveðið á um að vinnuveitandi starfsmanna, sem ráðnir eru til starfa á grundvelli samnings um útleigu á vinnuafli, teljist vera launagreiðandi þeirra hafi „starfsmannaleigan“ ekki skattalega heimilisfesti hér á landi.

     

    Í 4. mgr. sömu lagagreinar er kveðið á um að „notendafyrirtæki“ leigðs vinnuafls beri ábyrgð launagreiðanda ef „starfsmannaleiga“, með staðfestu innan EES, hefur ekki réttilega staðið skil á staðgreiðslu.

     

    Ákvæði þessi hafa verið túlkuð þannig að umrædd ábyrgð vinnuveitanda eða notanda vinnuafls eigi aðeins við um leigt vinnuafl á grundvelli samnings við starfsmannaleigur, í skilningi laga nr. 139/2005, um starfsmannaleigur. Breytingin nú felst í því að „aðrir aðilar sem leigja út vinnuafl“ eru lagðir að jöfnu við starfsmannaleigur í ákvæðunum. Ábyrgð vinnuveitanda og notanda vinnuafls á skilum skatts í staðgreiðslu er því jafn rík hvort heldur þeir leigja til sín vinnuafl frá starfsmannaleigu eða öðrum.

     

    Breytingar á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt

     

    Með breytingalögunum var nýtt ákvæði tekið upp í virðisaukaskattslög, ákvæði 5. gr. B, þess efnis að erlend atvinnufyrirtæki með heimilisfesti eða fasta starfsstöð erlendis, sem selja hingað til lands ákveðna tegund þjónustu eða vara til annarra en atvinnufyrirtækja, geti valið á milli almennrar skráninga á virðisaukaskattsskrá, skv. 5. gr., og einfaldrar skráningar í rafrænt skráningarkerfi. Heimild þessi tekur til skráningar vegna sölu á eftirtalinni þjónustu og vörum:

     

    • Þjónustu sem veitt er rafrænt.
    • Fjarskiptaþjónustu.
    • Útvarps- og sjónvarpsþjónustu. 
    • Ferðaþjónustu.
    • Blaða og tímarita á pappírsformi seldra í áskrift.

     

    Erlendu atvinnufyrirtæki, sem skráir sig einfaldri skráningu, er ekki heimilt að draga innskatt frá útskatti sem því bera að innheimta og standa skil á í ríkissjóð.

     

    Jafnframt var lögfest heimild til handa ráðherra að setja nánari ákvæði um framkvæmd hinnar nýju lagagreinar, þ.m.t. um skilgreiningu á hugtökum, um uppgjör, tilhögun bókhalds, tekjuskráningu, form og efni sölureikninga, gengisviðmið, gjalddaga o.fl.

     

    Breytingar á tollalögum nr. 88/2005

     

    Í 6. tölul. 1. mgr. 7. gr. tollalaga er kveðið á um útreikning aðflutningsgjalda miðað við leiguverð en ekki tollverð, af m.a. hópbifreiðum sem fluttar eru til landsins til tímabundinna nota. Sá útreikningur tekur m.a. til hópbifreiða, sem koma til landsins með ferðamannahóp, en fara ekki úr landi með þeim sama hópi. Sú breyting var gerð að ef leiguverð liggur ekki fyrir skal það áætlað fyrir hvern byrjaðan mánuð sem 1/60 af meðaltollverði innfluttra hópbifreiða í sama tollskrárnúmeri á síðustu þremur árum. Meðaltollverð skal birt með auglýsingu í A-deild Stjórnartíðinda ár hvert.

     

    Aðflutningsgjöld af hópbifreiðum skulu innheimt við komu bifreiðar til landsins miðað við áætlaðan notkunartíma hennar hér á landi. Fari notkunartími fram úr þeirri áætlun skulu aðflutningsgjöld sem á vantar innheimt við brottför. Til tryggingar slíkri innheimtu er heimilt að fjarlægja skráningarmerki af hópbifreið og verða skráningarmerkin ekki afhent aftur fyrr en aðflutningsgjöld hafa verið greidd.