Stimpilgjald - hlutaskipting félags

Mannréttindadómstóll Evrópu - ne bis in idem

Upptök máls þessa á rætur sínar að rekja til dóms Hæstaréttar nr. 416/2013, hvar kærandi (ákærði í málinu) var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. og 1. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, dæmdur í þriggja mánaða skilorðsbundið fangelsi, gert að greiða kr. 21.000.000 í sekt og skyldi átta mánaða fangelsi koma í stað sektarinnar yrði hún ekki greidd. Ákæran í hæstaréttarmálinu laut að því að ákærði hafi látið undir höfuð leggjast að telja fram fjármagnstekjur að fjárhæð kr. 120.026.444, vegna tekna hans af uppgjöri tveggja framvirkra skiptasamninga.

 

Dómi Hæstaréttar skaut kærandi til Mannréttindadómstóls Evrópu þar sem hann taldi að beiting skattalegs álags á gjaldstofna hans, síðari tíma sakamál og sakfelling vegna sama skattalagabrots hafi falið í sér að réttað hafi verið yfir honum og refsað tvisvar fyrir sama brotið, sem færi gegn 4. gr., 7. viðauka, Mannréttindasáttmála Evrópu.

 

Mannréttindadómstóllinn komst að þeirri niðurstöðu í málinu að réttað hafi verið yfir og refsað kæranda, fyrir sömu eða efnislega sömu háttsemi, af hálfu tveggja mismunandi yfirvalda, í tveimur mismunandi málsmeðferðum, sem hafi skort tilskilda tengingu á milli, sem fæli í sér brot á 4. gr. 7. viðauka, Mannréttindasáttmála Evrópu. Í niðurstöðu sinni vísaði Mannréttindadómstóllinn m.a. til þess að skort hafi á samþættingu málsmeðferða í tíma, sem og að málsmeðferð beggja yfirvalda hafi verið verulega sjálfstæð, þ.e. við öflun og rannsókn á sönnunargögnum málsins. Í tengslum við samþættingu á milli málsmeðferðanna var sérstaklega vísað til þess, að samanlögð lengd málsmeðferðanna hafi tekið þrjú ár og sjö mánuði. Yfir þann tíma hafi málsmeðferðirnar aldrei verið reknar samhliða á neinum tímapunkti. Ennfremur hafi kærandi ekki verið ákærður af hálfu ákæruvaldsins fyrr en ellefu mánuðum eftir að ríkisskattstjóri hafi tekið lokaákvörðun sína, sem og að hin sjálfstæða sakamálsmeðferð hafi haldið áfram í tvö ár í kjölfar þess.

 

Í hlekk með fréttinni er að finna dóm Mannréttindadómstólsins í heild sinni, þ. á m. umfjöllun dómsins um skaðabætur.